กิจกรรมทำโป่งดินเทียม แหล่งอาหารสัตว์ ณ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ปากช่อง กับอีกหนึ่งความภาคภูมิใจแห่งผู้นำผลิตภัณฑ์บำรุงรักษารถยนต์ตามระยะทาง? เพื่อสิ่งแวดล้อมและ ร่วมกันลดปัญหามลพิษทางอากาศ กับนวัตกรรมเพื่อการเผาไหม้ที่สมบูรณ์ของเครื่องยนต์ ซึ่งเป็นหนึ่งใน Green Activity ภายใต้นโยบาย The Fortron Way.

สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. 02-961-3717-8 นันท์นภัส โพธิ์งาม (หญิง) ฝ่ายการสื่อสารการตลาด

ที่มา  :  ThaiPR.net

เช้าวันนี้ อากาศแจ่มใสผมได้รับเมล์ฉบับหนึ่งจากพี่ชายกัลยาณมิตรท่านหนึ่งเป็นบทความ “มองนอกดูใน” ซึ่งเขียนโดยท่านแม่ชีศันสนีย์ แห่งเสถียรธรรมสถาน
เป็นบทความที่ปรารถนาให้ทุกท่านที่หาเลี้ยงชีพโดยการทำสื่อทุกแขนงทุกประเภทได้อ่านจริงๆครับ
ด้วยความเคารพ
 
 
ขอให้เป็นรายสุดท้ายได้ไหม !
 
เมื่อหลายวันที่ผ่านมา บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์หลายฉบับเสนอข่าวเด็กหญิงวัย 6 ขวบแขวนคอตายตามตัวละครในละครฮิตเรื่องหนึ่ง…แวบแรกที่เห็นข่าว…แน่นอนว่านี่ไม่ใช่รายแรก…แต่จะเป็นรายสุดท้ายได้ไหม !ถึงเวลาที่สื่อควรจะทบทวนตัวเองในการนำเสนอหรือยัง !
            ทันทีที่อ่านข่าวจบ ข้าพเจ้าได้ขอให้ฝ่ายสื่อของเสถียรธรรมสถานนำละครเรื่องนั้นตอนต่อไปและใกล้จบมาให้ดู ซึ่งมีแต่ความรุนแรง พยาบาท อาฆาต เอาคืน ตายแล้วยังมาเอาคืน ภาพการแขวนคอตายของตัวละครตัวหนึ่ง แม้ตามท้องเรื่องจะไม่ตายสมความตั้งใจ เพราะมีคนมาช่วยไว้ได้ทัน แต่ด้วยความไม่เดียงสาของเด็กหญิงวัย 6 ขวบที่ยังไม่สามารถแยกแยะโลกแห่งความจริงและโลกแห่งละครได้ชวนเด็กชายผู้เป็นแฝดคนน้องเล่นเลียนแบบในละคร แต่ในชีวิตจริงไม่มีตัวช่วย เด็กหญิงตัวน้อยจึงจากไปอย่างไม่มีวันกลับ  จะมีใครตระหนักหรือไม่ว่าในเวลาที่เกิดภาพจำ 1 ภาพขึ้นในหัวใจของคนหนึ่งคน มันอาจจะกลายมาเป็นภาพจริงของคนคนนั้นในวันต่อมาก็ได้
สิ่งที่เกิดขึ้นคือการเลียนแบบ…ไม่ใช่เรียนรู้สื่อที่ทำให้คนเลียนแบบ สื่อที่ไม่ทำให้เกิดกระบวนการแห่งการเรียนรู้ สื่อจะเป็นนวัตกรรมในการสร้างคนได้อย่างไร สื่อจะเป็นปาฏิหาริย์ในการทำให้คนในยุคนี้ตื่นได้อย่างไร เรื่องนี้เป็นกรณีศึกษาที่ควรจะทำให้เราหันมาพูดกันในเรื่องปาฏิหาริย์ในการตื่นของสื่อที่จะต้องนำเสนอการเรียนรู้มากกว่าการเลียนแบบ ยิ่งสังคมมีคนอ่อนแอมากเท่าไร สื่อยิ่งต้องเป็นครู สื่อต้องเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ สื่อต้องเป็นบวร (บ้าน วัด โรงเรียน) ที่จะสอนเรื่องการเดินทางของชีวิต เป็นหนทางที่สื่อให้คนดูเข้าสู่กระแสของอริยชน ไม่ใช่เพียงการนำธรรมะ นำคำเทศน์ออกมาเป็นบท ๆ แม้แต่ละคร ก็ต้องเป็นละครที่ดูแล้วต้องกลับมาย้อนดูกิเลสของคนดูได้ ไม่ใช่ดูแล้วก็เลียนแบบเลย  จริงอยู่ที่ละครบางเรื่องหรือรายการบางประเภทมักมีการเขียนกำกับไว้ว่าผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำในการดู แต่จุดประสงค์ของการมีพ่อแม่หรือผู้ใหญ่นั่งดูอยู่ด้วยก็ไม่ใช่เพื่อให้พ่อแม่หรือผู้ใหญ่มานั่งห้ามว่าฉากนั้นไม่ดี ฉากนี้ก็ดูไม่ได้ แต่สิ่งที่พ่อแม่หรือผู้ใหญ่ต้องสอนเด็ก ๆ ก็คือ สิ่งที่เขากำลังให้เราดูนั้นคือการเรียนรู้…ที่เลียนแบบไม่ได้ และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ก็ล้วนถูกสร้างขึ้นอย่างเกินความจริง การด่าทอกันแม้แต่คำเดียว มันถูกกดลงไปเป็นหลุมเกวียน ไม่มีครอบครัวไหนที่จะมากรอกยากันอย่างอาฆาตมาดร้ายขนาดนั้น การข่มให้ผู้อื่นอยู่เบื้องล่าง การบีบปากคนแล้วกรอกยา ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากฉากผูกคอตายนั้น มีความจำเป็นอะไรหรือที่ต้องเสนอความโหดร้ายถึงเพียงนี้ ชีวิตของเราที่อยู่ในปัจจุบันนี้ไม่มีความจำเป็นเลยแม้แต่น้อยที่จะต้องมารับรู้เรื่องราวเหล่านี้แม้สักเรื่องเดียว  มันอาจจะเป็นความสำเร็จของนักแสดง เป็นกำไรของคนจัดละคร เรตติ้งสูง แต่การแฝงความรุนแรง การทำลาย ปัจจุบันขณะที่ดู ที่จะทำให้เราซึ่งเป็นคนดูกลายเป็นเหยื่อที่หลงตามอารมณ์ในขณะนั้น เมื่อเราไม่สามารถเรียกร้องความรับผิดชอบจากใครได้ ก็ต้องมาเรียกร้องจากคนทำสื่อนี่เอง เพราะถ้าไม่มีคนทำ ก็ไม่มีคนดู ไม่ว่าทำละครอะไรออกมาก็มีคนดู เพราะคนปัจจุบันอ่อนแอและพร้อมที่จะดูอยู่แล้ว             คนทำละครต้องมีสำนึก แล้วรู้ว่าสิ่งที่ทำลงไปแล้วนั้น คนที่รอดูอยู่มีหลากหลายประเภทเหลือเกิน พร้อมกับเวลาที่นำเสนอ ก็มีเด็กบางส่วนที่ยังไม่หลับ หรือผู้ใหญ่บางคนที่ปล่อยปละละเลยโดยให้โทรทัศน์ช่วยเลี้ยงลูก เป็นเพื่อนลูกได้ สิ่งเหล่านี้เป็นความล่มจม สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เป็นปาฏิหาริย์ในการตื่นโดยสิ้นเชิง  และการเสนอข่าวโดยการจำลองเหตุการณ์ด้วยใช้เชือกเส้นเดิม เก้าอี้ตัวเดิม ต้นไม้ต้นเดิม แล้วให้เด็กชายผู้เป็นแฝดคนน้องทำในสิ่งที่พี่สาวทำผ่านสื่อนั้นหมายความว่าอย่างไร  เรากำลังทำอะไรกับเด็กที่ยังไม่ตายคนนี้หรือ เราจะทำภาพจริงให้มันเป็นภาพจำเพื่อให้เด็กอีกคนตายทั้งเป็นเพื่ออะไร มันสูญเสียพอแล้วหรือยัง เด็กคนนี้จะเป็นการสูญเสียกรณีสุดท้ายร่วมกันได้หรือไม่ มาช่วยกันสร้างปาฏิหาริย์ในการตื่นกันเสียทีเถิดค่ะ
 
ธรรมสวัสดี
 
ที่มา http://www.sdsweb.org/th/index.php?topgroupid=1&groupid=5
 
             (ขออนุญาตเพิ่มเติม)
          นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกของทุกท่านที่ได้พบได้อ่านเรื่องราว ผลกระทบจากการสร้างสื่อที่ไม่เหมาะสมและขาดสติ          ตัวผมเองก็เช่นกัน เมื่อ 2 ปีก่อน ก็ได้พบและตัดเก็บพาดหัวหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งไว้
จนเมื่อปลายปีที่แล้ว พาดหัวนี้ก็มีส่วนทำให้ผมพอใจยินดีที่จะขอยุติบทบาทหน้าที่ในวงการโฆษณา (วงการซึ่งมีส่วนสำคัญในการสร้างปรากฎการณ์ปรารถนาผิวขาวใส whitening)
และหันมาเลือกทำ…ในสิ่งที่กำลังทำอยู่ในทุกวันนี้… _/\_

อาจเป็นห้องสมุดเล็กๆแต่ภารกิจและความมุ่งมั่นไม่ได้เล็กตามขนาด ห้องสมุดชุมชน โดยมูลนิธิพันธกิจชุมชน ในซอยกิ่งจันทร์ (ซอย จันทน์ 51 บริเวณแยก3 ) เปิดมาได้ไม่ถึง 2 ปี 

ก็มีเด็กๆในชุมชนมาใช้บริการไม่ขาดสายในแต่ละวัน ด้วยบริการของเจ้าหน้าที่ ที่เป็นมิตรและดูเป็นกันเอง ที่สำคัญคือมีการจัดกิจกรรมต่างที่น่าสนใจ เช่น กิจกรรมฉายหนังเพื่อแรงบันดานใจ

กิจกรรมการวาดภาพ กิจกรรมดนตรี การเรียนภาษาไทยและต่างประเทศ และอื่นๆอีกมากมาย

หนังสือส่วนใหญ่ได้รับการบริจาคของคนในชุมชนและผู้รู้ข่าวตามสื่อต่างๆนับว่าเป็นความร่วมมือที่เป็นจุดเริ่มตนของการทำกิจกรรมที่ยิ่งใหญ่ต่อไป ทั้งนี้ยังมีโครงการห้องสมุดเดินทาง

เพื่อน้องๆที่ห่างไกลจากการศึกษาในเมืองโดยได้ของบริจาคที่จำเป็นสำหรับหการเรียนมากมายในแต่ละครั้งจากบุคคลทั่วไปด้วย

นับว่าเป็นความร่วมมือที่น่าชื่นชมยินดี ของชาวชุมชนกิ่งจันทร์ ชาวอาสามีเดี่ยขอให้กิจการของมูลนิธิพันธกิจชุมชน ประสบความสำเส็จตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้อย่างราบรื่นนะครับ

สามารถติดต่อมูลนิธิได้ที่ www.cmfound.org

ที่มา : อาสามีเดี่ย

โดย คิรายุ อภิมา

ย้อนอดีตไปสมัยก่อน สุโขทัยคือเมืองที่มีความอุดมสมบูรณ์ จนมีคำกล่าวในหลักศิลาจารึกว่า “สุโขทัยนี้ดี ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว” ในปี ๒๕๕๓ วรรคทองของคำกล่าวที่ชาวสุโขทัยภาคภูมิใจ กำลังจะเลือนหายไปพร้อมกับภาพของทุ่งนาที่แห้งแล้ง บางแปลงข้าวยืนต้นตาย ลำน้ำยมเหือดแห้ง  ลำคลองเกือบทุกสายไม่เหลือน้ำให้ทำนาและไม่เหลือให้ปลาได้แหวกว่าย

มานพ สินจันทร์ หนึ่งในชาวนาที่เป็นคนรุ่นใหม่ ได้กล่าวว่า “การทำนาในปีนี้เป็นเรื่องยากกว่าทุกปี ภัยแล้งที่ยาวนาน ทำให้แหล่งน้ำที่ใช้ทำนามีไม่พอ น่าจะเป็นผลมาจากภาวะโลกร้อน” ทั้งที่มีประกาศเตือนจากหน่วยงานของรัฐให้งดทำนาในฤดูแล้งที่ผ่านมา แต่ชาวนาสุโขทัยในหลายพื้นที่ก็ยังเสี่ยงทำนา เหตุผลก็คือถ้าไม่ลงมือทำนาในช่วงเดือนมีนาคมหรือเมษายน ก็จะเก็บเกี่ยวไม่ทันฤดูน้ำหลาก น้ำจะมาท่วมนาก่อนที่จะได้เก็บเกี่ยว

ปีนี้เป็นปีที่ชาวนาทำนากันอย่างไม่มีความสุข  เป็นเสียงสะท้อนที่ได้ยินจากชาวนาหลายคน ความแห้งแล้งที่ยาวนานและอุณหภูมิที่สูงกว่า ๔๐ องศาเซลเซียส ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายจากการซื้อน้ำมันเพื่อสูบน้ำจากใต้ดินในอัตราที่สูง อากาศที่ร้อนจัดทำให้น้ำที่สูบขึ้นมาหล่อเลี้ยงต้นข้าวแห้งหายภายใน ๓ วัน ซ้ำร้ายหนอนและแมลงก็ระบาดรุนแรงและดื้อยาทำให้ต้องเสียเงินซื้อสารเคมีมาปราบเพิ่มขึ้น บางรายถอดใจกลางทางเราก็จะเห็นข้าวตายในนาหลายแปลง แปลงที่เหลืออยู่คนทำนากัดฟันสู้ ดูแลข้าวจนได้เห็นรวงก็ต้องผิดหวังอีกครั้งอุณหภูมิที่สูงเกินทำให้ข้าวผสมเกสรไม่เต็มที่ผลผลิตที่ได้จึงตกต่ำเหลือเพียงไร่ละ ๒๐-๓๐ ถังซ้ำราคารับซื้อข้าวก็ลดลงเหลือเกวียนละ ๕๐๐๐-๖๐๐๐ บาท เมื่อขายข้าว กำไรจึงไม่มีแถมยังติดลบ จึงไม่แปลกที่คนที่ลงทั้งทุนลงทั้งแรงจะท้อแท้ (จากการสอบถามพบว่าราคารับซื้อข้าวขั้นต่ำที่ควรจะเป็น ในความเห็นของคนทำนาจะอยู่ที่เกวียนละ ๘๐๐๐ บาท ในขณะที่ต้นทุนการทำนาต่อไร่จะอยู่ที่ ๒๕๐๐-๓๐๐๐ บาท โดยมีเงื่อนไขที่เป็นตัวแปรสำคัญอีกตัวหนึ่งก็คือผลผลิตข้าวต่อไร่ต้องได้อย่างต่ำ ๗๐-๘๐ ถัง คือตัวเลขที่บ่งบอกว่าชาวนาพออยู่ได้)

เกิดอะไรขึ้นกับเมือง อู่ข้าว อู่น้ำแห่งนี้ ความอุดมสมบูรณ์ที่เคยมีหายไปไหน เมื่อเกิดปัญหาน้ำท่วมหรือภัยแล้งขึ้นมาครั้งใด คนบนลุ่มน้ำยมก็ถามหาเขื่อนแก่งเสือเต้นแน่ใจแล้วหรือว่า ถ้ามีเขื่อนแห่งนี้แล้วจะแก้ปัญหาความแห้งแล้งได้อย่างยั่งยืน อนาคตหากมีเขื่อนได้ แต่จะมีน้ำให้เขื่อนได้กักเก็บหรือไม่ หากใครได้ติดตามศึกษาเรื่องราวของภาวะโลกร้อนอย่างใกล้ชิดก็จะรู้คำตอบนี้เป็นอย่างดี อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น(ปัจจุบันอุณหภูมิของโลกเพิ่มขึ้น ๐.๗ องศาเซลเซียสเมื่อเทียบจาก ๑๐๐ ปีที่แล้ว หากอุณหภูมิของโลกเพิ่มขึ้นจากเดิมถึง ๖ องศาเซลเซียส วันนั้นสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้จะอยู่ไม่ได้ : ชาธร สิทธิเคหภาค; ถ้าโลกนี้ไม่มีต้นไม้) ในขณะที่ป่าไม้ลดลงอย่างต่อเนื่อง จะทำให้เกิดความแห้งแล้งยาวนาน ปริมาณฝนต่อปีจะลดลง เมื่อถึงที่สุดโซนของภูมิอากาศบนโลกจะเปลี่ยนไป ประเทศเราจะมีสภาพภูมิอากาศแห้งแล้งแบบประเทศในเขตทะเลทราย ถึงวันนั้นจะเพาะปลูกอะไรไม่ได้ปริมาณฝนต่อปีจะต่ำมากจนไม่สามารถกักเก็บน้ำไว้ได้อีกต่อไปนี่คือคำตอบที่ว่าทำไมเขื่อนที่มนุษย์สร้างไม่สามารถกักเก็บน้ำได้อีกต่อไป ธรรมชาติได้ส่งสัญญาณเตือนเรามากขึ้นทุกขณะแต่ในวงกว้างของสังคมยังไม่ค่อยตะหนักถึง ชาวบ้านยังสรุปที่มาของความแห้งแล้งในปีนี้ว่าเป็นเพราะ “ปีนี้เดือนไทยมีเดือน ๘ สองหน”  เลยทำให้แล้งกว่าปีที่ผ่านมาภูมิปัญญาชาวบ้านอาจทำนายถูกต้องมายาวนานแต่ในอนาคตอาจคลาดเคลื่อน ถ้าสังเกตดูจะพบว่า ในปีที่มีเดือน ๘ สองหนก่อนหน้านี้ความแห้งแล้งอาจจะยาวนานเหมือนกันแต่อุณหภูมิไม่เคยสูงขนาดนี้ และจากการบันทึกอุณหภูมิในช่วง ๕ ปีหลังจะพบว่าแนวโน้มของอุณหภูมิสูงขึ้นทุกปี นี่คือสิ่งที่บ่งบอกว่าถึงเวลาแล้วที่ทุกคนต้องหันมาสนใจร่วมกันแก้ไขและหยุดปัญหาโลกร้อน องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยได้ตะหนักถึงปัญหานี้โดยเป็นหน่วยงานส่วนท้องถิ่นแห่งแรกที่จัดให้มีโครงการ “คืนข้าวให้นา คืนปลาให้น้ำ” โดยมีเป้าหมายส่งเสริมให้เกษตรกรกลับมาทำเกษตรแนวธรรมชาติลดการใช้สารเคมี มีการส่งเสริมให้ทำปุ๋ยใช้เอง โครงการเพิ่งจะเริ่มได้ไม่นานแต่ก็เป็นการจุดประกายให้คนกลับมาเยียวยารักษาสิ่งแวดล้อม จากการศึกษาสาเหตุที่มาของภาวะโลกร้อนพบว่าการทำเกษตรกรรมเป็นสาเหตุสำคัญสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดก๊าซเรือนกระจกที่เกิดจากการเผาฟาง การใช้ปุ๋ยเคมี การย่อยสลายมูลสัตว์และเศษพืชที่ไม่สมบูรณ์ ทำให้เกิดก๊าซมีเทนในชั้นบรรยากาศที่สามารถทำลายโอโซนได้มากกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถึง ๒๐ เท่า เกษตรกรส่วนมากจึงไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองมีส่วนทำให้เกิดภาวะโลกร้อน เพราะเรามักจะไปเพ่งเล็งที่การทำอุตสาหกรรมมากกว่า โครงการขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยอาจจะสามารถจุดประกายให้เกิดความรู้สึกให้คนรับรู้ถึงการรักษาหวงแหนธรรมชาติได้ในกลุ่มคนที่มีความรู้สึกร่วม แต่ถ้าจะให้แพร่หลายต้องปลูกจิตสำนึกคนให้เกิดกระแสรักธรรมชาติให้ได้เสียก่อน ซึ่งดูแล้วยังห่างไกลจากจุดนั้น ตราบใดที่มุมมองของคนในสังคมยังสนใจอยู่เฉพาะปัญหาของตนเองสำนึกต่อปัญหาส่วนรวมก็จะไม่เกิดวิธีการแก้ปัญหาจากทั้งระบบก็จะไม่เกิดนั่นก็เพราะเราไม่เคยมองปัญหาที่ไกลตัวออกไปเราจึงได้ใส่ใจแต่แก้ปัญหาให้ตัวเองเท่านั้น

            การปลูกจิตสำนึกให้คนได้รู้ว่าปัจจุบันปัญหาภาวะโลกร้อนเป็นปัญหาสำคัญอยู่ในขั้นโคม่าที่ทุกคนบนโลกใบนี้ต้องช่วยกันแก้ไขโดยไม่รีรอเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรกที่รัฐบาลของทุกประเทศบนโลกใบนี้ควรทำ ยิ่งปลูกจิตสำนึกนี้ลงลึกเข้าไปในชุมชนระดับท้องถิ่นได้มากและเร็วเท่าไร เราทุกคนก็จะปลอดภัยจากภัยธรรมชาติที่กำลังเริ่มก่อตัวทำลายมนุษย์ได้เร็วขึ้นเท่านั้น หนทางในการแก้ไขปัญหาที่ยั่งยืนและตรงจุดที่สุดก็คือ “การปลูกต้นไม้” เพื่อคืนผืนป่าให้กับโลก มีข้อมูลที่ทำให้เรามองเห็นภาพการทำลายป่าที่เราคาดไม่ถึง รู้ไหมว่าทุกๆ ๑ นาทีบนโลกเราต้นไม้จะถูกตัดไปเป็นพื้นที่ขนาดเท่ากับ สนามฟุตบอล ๑ สนาม ถ้าทุกๆนาทีเราสูญเสียต้นไม้ได้มากขนาดนี้แล้วทุกๆปีเราเสียป่าไปเท่าไร การปลูกต้นไม้ ๑ ล้านต้นในขณะที่คนทำลายเป็นล้านไร่คงจะไม่ทันการ ปัจจุบันพื้นที่ป่าไม้ของประเทศไทยมีเหลืออยู่ไม่เกิน ๓๐ % ของพื้นที่ประเทศเป็นอัตราที่ลดลงอย่างน่าใจหายเมื่อเทียบกับปี พ.ศ. ๒๕๐๔ ที่พื้นที่ป่าไม้ของประเทศยังเหลือมากกว่า ๕๐ %  อัตราการถูกทำลายอย่างรวดเร็วของป่าไม้คงพอจะทำให้เราได้มองเห็นแล้วว่ามีความจำเป็นที่เร่งด่วนที่ทุกคนบนโลกนี้ต้องช่วยกันปลูกต้นไม้ ก่อนที่จะไม่มีต้นไม้ให้ปลูก เราต้องช่วยกันปลูกต้นไม้ขณะที่ยังมีน้ำไว้รดต้นไม้และต้องปลูกให้ทันเวลาก่อนที่จะไม่มีฝนตกลงมาให้เขื่อนกักเก็บ ช่วยกันเถอะทุกๆคนก่อนที่จะไม่มีคนบนโลกเหลืออยู่

เชตวัน

ภาพวาดฝีพระหัตถ์

ขอเชิญเลือกซื้อสินค้าที่ระลึกผลิตจากภาพวาดฝีพระหัตถ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (รายได้ทั้งหมดนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวาย)

ผู้สนใจติดต่อสั่งซื้อได้ที่ สภาสถาปนิก โทรศัพท์ 02-318-2112

หรือ www.act.or.th

(ด่วน สินค้ามีจำนวนจำกัด)

เด็กๆในสวิสเซอร์แลนด์กำลังจุดเทียนที่จตุรัสรัฐสภา เนื่องในวันแสดงความสามัคคีกันกับผู้พิการและผู้ยากไร้ทั่วประเทศสวิสเซอร์แลนด์

ขยายถนนมุ่งสู่’เขาใหญ่”โสภณ’ยันต้นไม้อยู่ครบ   ส่อเค้าบานปลาย โครงการขยายถนนธนรัชต์มุ่งสู่เขาใหญ่ ทส.โร่แจ้งความเอาผิดกราวรูด ทั้งผู้รับเหมา กรมทางหลวง อ.อ.ป.โทษฐานลักลอบตัดไม้ ทำลายป่า ครอบครองไม้อย่างผิดกฎหมายแถมทำหนังสือยกเลิกการตัดไม้ในที่ดินสงวนของกรมทางหลวง ปี พ.ศ. 2511 ขณะที่  “โสภณ” เต้น! ลงพื้นที่บุกพิสูจน์ข้อเท็จจริง ลั่นต้นไม้ที่ถูกตัดยังอยู่ครบ “กรีนพีซ” หนุนให้เลิกโครงการ เกรงส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ ทำลายธรรมชาติเส้นทางสู่มรดกโลก ด้าน ส.ว.ร้อง “มาร์ค” ยกเลิกโครงการมอเตอร์เวย์บางปะอิน-โคราช หวั่นทำลายสิ่งแวดล้อมมรดกโลก-วิถีชุมชนอย่างรุนแรง
   
จากกรณีการก่อสร้างขยายทางขึ้นเขาใหญ่ ถนนธนะรัชต์ อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา เป็นระยะทาง 8 กม. ซึ่งมีทั้งผู้เห็นด้วย และผู้คัดค้าน เนื่องจากเห็นว่า เป็นการรุกพื้นที่ป่า และต้องตัดโค่นต้นไม้ขนาดใหญ่ อายุหลายร้อยปี ที่ขึ้นอยู่ริมถนน เป็นจำนวน 128 ต้น จนอาจทำให้ระบบนิเวศสูญเสียไป ตามข่าวที่เสนอไปแล้วนั้น
   
ความคืบหน้าเมื่อเวลา 11.00 น. วันที่ 3 มิ.ย. นายโสภณ ซารัมย์ รมว.     คมนาคม นายวีระ เรืองสุขศรีวงศ์ อธิบดีกรมทางหลวง พร้อมคณะได้เดินทางลงพื้นที่ตรวจสอบโครงการขยายถนนธนะรัชต์ เพื่อตรวจสอบข้อมูลอย่างละเอียดอีกครั้ง จากนั้นได้เข้าไปทักทาย และสอบถามชาวบ้านเป็นภาษาอีสาน โดยมีกลุ่มแม่บ้าน นำช่อดอกไม้มอบให้เป็นกำลังใจ ก่อนเดินทางไปตรวจสอบพื้นที่ และท่อนซุง ที่บริเวณหน้าศูนย์อนุรักษ์ช้าง พบไม้มะค่าโมง ไม้ประดู่ ไม้ตะแบก จามจุรี อายุกว่าร้อยปี ถูกตัดนำมากอง ตีตราหมายเลขกำกับไว้ และชี้ให้สื่อมวลชนดูเป็นสักขีพยาน ว่า ไม้ที่ถูกตัดยังอยู่ครบ
   
ขณะเดียวกัน ได้มีกลุ่มกรีนพีซ กลุ่มอนุรักษ์ป่าธรรมชาติประมาณ 10 คน นำโดยนายธารา บัวคำศร ผู้จัดการฝ่ายรณรงค์ ประจำประเทศไทย กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นำแผ่นป้ายผ้าใบมีข้อความว่า หยุดอาชญากรสิ่งแวดล้อม เพื่อแจ้งถึง รมว.คมนาคม ว่าให้หยุดโครงการขยายถนนธนะรัชต์ ไว้แค่นั้น เนื่องจากส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ และเป็นการทำลายธรรมชาติ เส้นทางประตูสู่มรดกโลก โดยเห็นว่าถนนที่มีอยู่น่าจะเพียงพอต่อปริมาณของรถที่วิ่งไปมา อีกทั้งเห็นว่าการตัดไม้ขนาดใหญ่ น่าจะมีวาระซ่อนเร้น 
   
ขณะที่ นายโสภณ อธิบายต่อกลุ่ม กรีนพีซว่า การขยายถนนไม่ได้บุกรุกพื้นที่ป่า หรือตัดต้นไม้ริมถนน เพราะการขยายเส้นทางทำอย่างดี มีขั้นตอน และต้นไม้ไม่ได้หายไปไหน รวมทั้งได้นำต้นไม้มาปลูกทดแทน แต่การจะหยุดโครงการหรือทำต่อ จะต้องเข้าที่ประชุมหารือกันหลายฝ่าย โดยย้ำว่ากรมทางหลวงไม่ได้ทำผิดอะไร เพราะสร้างความเจริญมาให้ อีกทั้งพื้นที่ถนนธนะรัชต์ อยู่นอกเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ แต่อย่างไรก็ตาม จะรับฟังข้อมูลจากทุกฝ่าย 
   
มีรายงานด้วยว่า ในช่วงกลางดึกที่ผ่านมา นายวิบูลย์ มหาวงค์ อายุ 53 ปี หัวหน้าหน่วยป้องกันรักษาป่าที่ นม.1 ฝ่ายป้องกันและปราบปรามกระทำผิดกฎหมาย พ.ร.บ.ป่าไม้ จ.นครราชสีมา ได้เดินทางเข้าพบ พ.ต.ท.จิรศักดิ์ แสนบัว สวส.สภ.ปาก ช่อง เพื่อแจ้งความให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำผิด ที่นำเครื่องจักรบุกรุกเข้าไปตัดดันต้นไม้ในเขตพื้นที่ป่าสงวน และครอบครองไม้เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด ตาม พ.ร.บ. ป่าไม้ และจะดำเนินคดีให้ถึงที่สุด
   
วันเดียวกัน นายสุวิทย์ คุณกิตติ  รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) กล่าวว่า ตนและทส.ยอมไม่ได้ในเรื่องการขยายถนน แม้ รมว.คมนาคม จะสั่งเดินหน้าก็ไม่เป็นไร เพราะตนได้มอบหมายให้กรมป่าไม้ไปแจ้งความดำเนินคดีกับกรมทางหลวง และอ.อ.ป. ในข้อหาตัดไม้ ทำลายป่า และใช้ประโยชน์จากไม้อย่างผิดกฎหมาย นอกจากนี้ได้ทำหนังสือยกเลิกการตัดไม้ในแนวเขตทางหลวง และในที่ดินสงวนของกรมทางหลวง พ.ศ. 2511 แล้ว เนื่องจากข้อตกลงไม่เหมาะสมกับภาวการณ์ปัจจุบัน และเป็นการป้องกันปัญหาข้อพิพาทในอนาคต ในพื้นที่ป่าไม้อื่นทั่วประเทศ รวมทั้งได้สั่งระงับหนังสือ ผวจ. นครราชสีมา ที่ออกเมื่อวันที่ 2 มิ.ย.ที่ผ่านมา ในการขอทำไม้ของกรมป่าไม้ย้อนหลัง
   
นายสุวิทย์ กล่าวต่อว่า สำหรับกระบวนการเอาผิดกับผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ตั้งแต่ผู้รับเหมา กรมทางหลวง หรืออ.อ.ป. โดยจะต้องถูกตรวจสอบตามกฎหมายอย่างเคร่งครัด เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของประชาชนจำนวนมาก เนื่องจากการขยายถนนที่นำเข้าสู่อุทยานแห่งชาติที่เป็นมรดกโลก หรือ พาร์ค เวย์ จะต้องเอาใจใส่ดูแลอย่างดีและเท่าที่ตรวจสอบพบว่ามีอีกหลายพื้นที่ มีข้อพิพาท ระหว่างทส.กับกรมทางหลวง อาทิ ภาคเหนือ มี 2 แห่ง เช่น ที่ถนนเชียงใหม่-ปาย เป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติ และพื้นที่ป่าสงวนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่จำรายละเอียดไม่ได้ จึงสั่งให้ยุติหมดแล้วทุกพื้น ที่ และคิดว่าไม่น่าจะลุกลามกลายเป็นปัญหาระหว่างพรรคการเมือง เพราะเป็นเรื่องความรู้สึกของประชาชนที่รับไม่ได้กับการตัดต้นไม้
   
ด้าน นายจตุพร บุรุษพัฒน์ อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช กล่าวว่า ในวันที่ 4 มิ.ย. ตน อธิบดีกรมทาง หลวง และผวจ.นครราชสีมา จะประชุมเรื่อง การฟื้นฟูพื้นที่ที่ถูกทำลาย โดยเบื้องต้นจะปลูกต้นไม้ 2,000 ต้น เพื่อคืนสภาพความสมบูรณ์ให้ป่า แต่ยอมรับว่าคงจะทำให้เหมือน เดิมลำบาก เพราะป่าที่ถูกตัดเป็นป่าธรรมชาติ ต้นไม้แต่ละต้นอายุมากกว่า 50 ปี
   
ขณะที่ นายสมชัย เพียรสถาพร  อธิบดีกรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม (ทส.) เปิดเผยว่า ได้มอบหมายให้นายวิบูลย์ หัวหน้าหน่วยป้องกันรักษาป่า สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ที่ 8 จ.นครราชสีมา เข้าแจ้งความให้สอบสวนหาคนผิด ตัดโค่นต้นไม้หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยในเบื้องต้นทราบว่ามีผู้เกี่ยว ข้อง 2 กลุ่มคือผู้รับเหมารถแบ๊กโฮขนาดใหญ่ เข้าไปไถเปิดพื้นที่ และโค่นล้มต้นไม้ และเจ้าหน้าที่ของ อ.อ.ป. ที่เข้าไปตัดทอนต้นไม้ ที่ถูกโค่นลงมาแล้ว ส่วนบุคคลผู้ออกคำสั่งให้เข้าไปกระทำการ จะเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนขยายผล ติดตามหาตัวผู้รับผิดชอบมาดำเนินคดี เพราะถึงแม้จะมีข้อตกลงในอดีต แต่อนุญาตให้ทำไม้ไม่เกิน 20 ท่อน และเป็นระเบียบวิธีปฏิบัติ แต่ครั้งนี้มีต้นไม้ถึง 128 ต้น
   
นายไพบูลย์ นิติตะวัน ส.ว.สรรหา ในฐานะประธานอนุกรรมาธิการส่งเสริมภาคประชาชนป้องกันการทุจริตและตรวจสอบการดำเนินการของรัฐ เปิดเผยถึงกรณีกรมทางหลวงขยายถนนมุ่งหน้าไปสู่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และมีการตัดต้นไม้ทำลายสิ่งแวดล้อมว่า แสดงให้เห็นว่ากรมทางหลวง มีปัญหาวิธีคิด มุ่งแต่จะขยายเส้นทางใช้เงินงบประมาณแผ่นดิน โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นใช้งบประมาณ 69 ล้านบาท และหากเทียบกับขนาดของปัญหา กรณีที่กรมทางหลวงจะใช้งบประมาณมากกว่าโครงการแรกถึง 1,000 เท่า เป็นเงิน 69,000 ล้านบาท เพื่อดำเนินการก่อสร้างถนนมอเตอร์เวย์บางปะอิน-โคราช ซึ่งจะเป็นอภิโครงการทำลายสิ่งแวดล้อม มรดกโลก อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และทำลายวิถีชุมชน อ.ปากช่องอย่างรุนแรง
   
นายไพบูลย์ กล่าวต่อว่า จึงขอเรียกร้องให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐ มนตรี สั่งระงับโครงการมอเตอร์เวย์บางปะอิน- โคราช ของกรมทางหลวง เพราะการดำเนิน การรับฟังความคิดเห็นของประชาชนอย่างหมกเม็ด ไม่โปร่งใส และไม่ทั่วถึง ไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญ และหากทางรัฐบาลปล่อยให้โครงการมอเตอร์เวย์ดำเนินการต่อไปเท่ากับส่งเสริมเรื่องการทำลายสิ่งแวดล้อม อุทยานเขาใหญ่ ทำลายวิถีชุมชนชาว อ.ปากช่อง ครั้งใหญ่ที่สุด โดยทางคณะอนุกมธ. จะประชุมในวันที่ 7 มิ.ย. และภาคประชาชนจะดำเนินการยื่นฟ้องต่อศาลปกครอง กรณีกรมทางหลวงดำเนินโครงการมอเตอร์เวย์บางปะอิน-โคราช แต่ไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของประชาชนอย่างทั่วถึง จึงขัดต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 57 วรรค 2
   
ผู้สื่อข่าวรายงาน หลังนายโสภณ  รมว.คมนาคม พร้อมคณะ ลงพื้นที่ตรวจสอบโครงการขยายถนนธนะรัชต์ แล้ว ได้เดินทางต่อไปยังวัดบ้านไร่ ต.กุดพิมาน อ.ด่านขุนทด เพื่อกราบนมัสการขอพรจากพระเทพวิทยาคม หรือหลวงพ่อคูณ ปริ   สุทโธ เกจิชื่อดัง และนำวัตถุมงคลเป็นเหรียญ “หลวงพ่อพระพุทธคมนาคมบพิธ” รุ่นคมนาคมปลอดภัย 2553 มาให้หลวงพ่อคูณปลุกเสก ก่อนจะเดินทางกลับ.

เวลากว่า 22.00 น. ของวันที่ 30 กันยายน 2552 แพทย์หญิงภัทรพร วงษ์จันทร วัย 29 ถูกชนท้ายรถอย่างแรงขณะต่อแถวเลนขวาสุดเพื่อกลับรถบริเวณหน้าที่ทำการไปรษณีย์สาขาถนนพหลโยธินในกรุงเทพฯ เมื่อหันกลับไปมอง เธอพบว่าเป็นรถกระบะ ขณะเตรียมตัวลงไปเจรจา เจ้าของรถกระบะขับชนอีกครั้งก่อนขับหนี

ภัทรพรใช้วิธีขับประกบและขับทิ้งห่าง แล้วหยุดรถดักหน้าถึงสามครั้งแต่ไม่เป็นผล เธอขับตามกระทั่งห่างจากจุดเกิดเหตุ 200 เมตร จึงตัดสินใจหักพวงมาลัยเข้าชนรถของคู่กรณี อีกทั้งยังกดแตรค้างไว้เพื่อให้ผู้อื่นสนใจและให้ความช่วยเหลือ

เธอกล่าวถึงเหตุผลที่ตัดสินใจทำเช่นนี้ว่า “ดิฉันไม่อาจยอมรับพฤติกรรมข่มเหงรังแกได้”

ผลคือล้อขวาหน้าของรถกระบะขึ้นไปอยู่บนเกาะกลางถนนแล้วจอดนิ่ง เธอลงจากรถโดยคว้ามีดพกและสเปรย์พริกไทยติดมือไปด้วย แล้วเห็นว่าเจ้าของรถกระบะเป็นชายในวัย 40 มีท่าทางเมาสุรา

เขากล่าวคำหยาบและท้าทาย ขณะเดียวกัน ตำรวจนอกเครื่องแบบนายหนึ่งผ่านมาพบจึงเข้าระงับเหตุ แล้วโทรฯแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งพาผู้ก่อเหตุไปสถานีตำรวจ

เหตุการณ์เช่นนี้อาจเกิดขึ้นกับใครก็ได้ พวกเราทุกคนล้วนมีโอกาสเป็นเหยื่ออาชญากรรม

พ.ต.ท. นพศิลป์ พูลสวัสดิ์ รองผู้กำกับการกลุ่มงานสืบสวน กองบังคับการตำรวจนครบาล กล่าวว่า ปัจจัยประการหนึ่งที่แพทย์หญิงภัทรพรและผู้เอาตัวรอดจากเหตุร้ายคนอื่นๆมีเหมือนกันคือทันต่อสถานการณ์ “พวกเขาตัดสินใจในทันทีว่าจะทำอะไร แม้เป็นการกระทำเพื่อไม่ให้รู้สึกว่าถูกข่มเหงจากคนเมาก็ตาม”

ต่อไปนี้เป็นหลักปฏิบัติเพื่อหลีกเลี่ยง ลดความรุนแรง หลบหนี และป้องกันตัวจากอาชญา กรรมประเภทต่างๆ

พร้อมเสมอ

ต่อไปนี้เป็นข้อปฏิบัติบางประการที่ช่วยให้คุณป้องกันตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ระมัดระวังอย่างรอบด้าน

“มิจฉาชีพมักมองหาเหยื่อที่ดูอ่อนแอและดูไม่ระมัดระวังตัว คุณจึงต้องทำให้คนร้ายเห็นว่าคุณไม่เป็นเช่นนั้น” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์ ธรรมจรัสวงศ์ อดีตสารวัตรป้องกันและปราบปราม สน. ยานนาวา ผู้ริเริ่มโครงการชุมชนป้องกันตนเองย่านสีลมซอย 9 สาทร 10 และสาทร 12 กล่าว หากคุณอยู่ในฝูงชน คุณจะสามารถแยกแยะอาชญากรได้จากคนทั่วไป คนพวกนี้มีท่าทาง การแต่งตัว และบุคลิกแตกต่างออกไป พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์แนะว่า “ถามตัวเองว่าคนไหนทำให้คุณรู้สึกว่าเขามีพิรุธ และใส่ใจความรู้สึกของคุณ”

พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์แบ่งประเภทอาชญากรไว้สี่กลุ่มดังนี้

มืออาชีพ คนพวกนี้ดูแตกต่างจากคนทั่วไป นิ่งและสุขุมกว่าคนปกติ แฝงตัวอยู่ในกลุ่มคน เช่น การแสดงดนตรี การชุมนุม มักยืนล้วงกระเป๋ากางเกงหรือล้วงย่าม ซึ่งอาจมีปืนซ่อนอยู่

หลุกหลิก พวกนี้มีสายตาท่าทางที่ชวนให้ผิดสังเกต เช่น ส่งสายตาหรือสัญญาณมือให้คู่หู

ไม่น่าเข้าใกล้ พวกนี้ไม่ค่อยมีใครอยากเข้าใกล้เพราะมีท่าทางแปลกๆ เช่น ตัวเหม็น รูปร่างหน้าตาโทรม

มาผิดงาน พวกนี้มีท่าทางต่างจากคนอื่น เช่น มางานดนตรีแต่กลับจ้องมองไปที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

ระมัดระวังทรัพย์สิน

เวลา 0.01 น. ของวันที่ 8 กันยายน 2550 หลังกลับจากดูแลธุรกิจร้านอาหาร อลิสา บุญกัน วัย 26 ขี่จักรยานยนต์ในซอยเขาน้อย ถนนสุขุมวิท จังหวัดชลบุรี เมื่อถึงกลางซอยที่เปลี่ยวและมืด เธอรู้สึกว่ามีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งเร่งเครื่องเพื่อจะเข้าประกบและพยายามกระชากกระเป๋าเงินที่สะพายอยู่ เธอตกใจแล้วเร่งเครื่องหนี แต่ถูกยิงถากหัวไหล่ เมื่อรู้ตัวเช่นนั้น เธอจึงเร่งเครื่องจักรยานยนต์หนี ก่อนไปล้มคว่ำที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง ทำให้ได้แผลถลอกทั้งตัว บทเรียนครั้งนี้สอนเธอว่า “ควรหลีกเลี่ยงการขับรถเวลากลางคืนหรือในซอยเปลี่ยว หากจำเป็นควรยอมให้คนร้ายกระชากกระเป๋า แล้วค่อยโทรฯแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ”

อเล็กซ์ เบเรโซวิก ครูสอนป้องกันตัวแห่งบางกอกไฟต์ติงคลับกล่าวว่า อย่าคิดว่าการถูกวิ่งราวเป็นเรื่องไกลตัวโดยเฉพาะเมื่อคุณอยู่ในที่เปลี่ยว ดังนั้น อย่านำของมีค่าไว้ที่เดียวกัน ของไม่มีค่าควรใส่กระเป๋าสะพาย ของมีค่าควรใส่กระเป๋าเสื้อ กระโปรง หรือกางเกง หากคุณถูกคุกคาม พยายามอยู่ใกล้พื้นหญ้าเพราะทำให้เจ็บตัวน้อยเมื่อล้มลง หรือมีอะไรสักอย่างกั้นระหว่างคุณกับคนร้าย เช่น เก้าอี้ ถังขยะ ที่ดื่มน้ำ ฯลฯ เพื่อลดโอกาสถูกทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง

“โดยทั่วไป เมื่อคนร้ายได้กระเป๋าถือที่เข้าใจว่าภายในมีของมีค่าและเงินสดแล้ว เขาจะพอใจและรีบหนีไป” อเล็กซ์กล่าว

พร้อมตอบโต้

เมื่อเผชิญกับคนร้ายหรือเหตุร้าย ให้ทำตามวิธีปฏิบัติต่อไปนี้

เมื่อคุณถูกทำร้าย

“เมื่อเผชิญหน้ากับคนร้ายหรือเหตุร้าย การตะโกนว่าไฟไหม้จะได้รับความสนใจและความช่วยเหลือมากกว่าตะโกนว่าช่วยด้วย คำว่าช่วยด้วยเป็นคำกว้างๆ หมายถึงอันตรายหลายประเภท ทำให้คนที่ได้ยินไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย แต่คำว่าไฟไหม้ทำให้คนเห็นว่าเป็นเรื่องพอช่วยได้” อเล็กซ์กล่าว

เมื่อถูกงัดแงะย่องเบา

พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์ให้คำแนะนำว่า หากคุณตื่นขึ้นกลางดึกเพราะเสียงผิดปกติ อย่าเพิ่งรีบเปิดไฟและอย่ายืนตรงหน้าต่าง เพราะนอกจากทำให้คุณตาพร่าแล้วยังทำให้ผู้บุกรุกรู้ว่าคุณอยู่ตรงไหน สิ่งแรกที่ต้องทำคือโทรแจ้งหมายเลข 191 จากนั้นกดปุ่มรีโมตคอนโทรลรถให้ส่งสัญญาณกันขโมย เสียงนี้ดังไปไกลสิบถึง 20 เมตร อาจทำให้นักย่องเบาตกใจและหนีไป

อย่างไรก็ตาม หากคิดจะพกปืนไว้ป้องกันตน คุณต้องแน่ใจว่ารู้วิธีใช้อาวุธชนิดนี้ และ พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์แนะนำว่าการเลี้ยงสุนัขที่เห่าดังเป็นอีกทางเลือกที่ดี

เมื่อคนแปลกหน้าขอเข้าบ้าน

พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์กล่าวว่า ผู้ไม่ประสงค์ดีจะทำทุกวิธีเพื่อเข้าบ้านคุณ เช่น ปลอมตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ พนักงานส่งของ หรือช่างประเภทต่างๆ โดยคนร้ายมักอ้างชื่อคนในบ้านจากการแอบดูจดหมายในตู้หน้าบ้าน ดังนั้นก่อนเปิดประตูให้คนเหล่านี้ คุณต้องขอดูบัตรประจำตัวทุกครั้ง รวมทั้งขอหมายเลขโทรศัพท์หน่วยงานของผู้มาเยือน จากนั้น โทรฯตรวจสอบจนมั่นใจจึงเปิดประตู

หากคุณถูกลักพาตัว

พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์กล่าวว่า การถูกลักพาตัวเป็นหนึ่งในเหตุอันตรายร้ายแรง เพราะเป็นการเผชิญหน้ากับคนร้ายระดับมืออาชีพ คนพวกนี้สามารถทำให้คุณบาดเจ็บและเสียชีวิตได้ วิธีป้องกันตัวมีดังนี้

• “ตอบโต้อย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้คนร้ายรู้สึกว่าเขามีอำนาจเหนือคุณ” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์แนะ โดยเฉพาะกรณีที่การลักพาตัวเกิดขึ้นในที่สาธารณะ คุณต้องร้องให้ดังที่สุด ต่อสู้ให้เต็มแรงที่สุด ทำทุกอย่างเพื่อให้หลุดพ้นจากการถูกควบคุมและหนีรอดไปได้ หากคนร้ายมีอาวุธ คุณต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความเสี่ยงกับการได้เปรียบหากลงมือก่อน
• หากคุณถูกจี้เพื่อลักพาตัวขณะขับรถ จงทำให้เกิดอุบัติเหตุ โดยเฉพาะกรณีที่คุณไม่สามารถต่อสู้ได้ เช่น คนร้ายอยู่เบาะหลังจ่อปืนที่ศีรษะคุณ “การชนท้ายรถคันหน้าทำให้คุณได้รับความสนใจ หรือการกดแตรให้ดังต่อเนื่องอาจทำให้สถานการณ์พลิกผัน และคุณมีโอกาสรอดพ้นจากอันตรายมากขึ้น” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์กล่าว
• หากคุณถูกขังไว้ท้ายรถ ควรมองหาที่เปิด รถรุ่นใหม่มักมีที่เปิดจากด้านใน หากไม่มี พยายามถีบไฟท้ายรถให้แตกเพื่อมีช่องให้คุณตะโกนหรือยื่นมือออกมาขอความช่วยเหลือ

อยู่ในสถานการณ์เสี่ยงถูกข่มขืน

“ไม่มีหลักปฏิบัติใดๆที่ตายตัว” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์ กล่าว เมื่อรู้ตัวว่ากำลังจะเกิดเหตุร้าย ก่อนตกเป็นเหยื่อการกระทำชำเรา เหนือสิ่งอื่นใดคือคุณต้องมีสติ เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง แนวโน้มผู้ข่มขืนมักเป็นบุคคลใกล้ตัว เพื่อนบ้าน คนรู้จัก กระทั่งญาติหรือคนใกล้ชิด คุณต้องเชื่อตัวเองว่าเขาไม่น่าไว้ใจ หรือตนกำลังอยู่ในสถานที่เสี่ยงอันตราย อย่างไรก็ตาม หากจะถูกข่มขืน ข้อสังเกตต่อไปนี้อาจช่วยให้รอดชีวิต

• ลักษณะคนร้าย “ถ้าผู้ร้ายพยายามปิดบังใบหน้าแสดงว่าไม่เจตนาถึงชีวิต เพราะคุณไม่สามารถให้ปากคำตำรวจได้ว่าเขามีหน้าตาอย่างไร แต่หากเขาเปิดเผยโฉมหน้า มีความเป็นไปได้สูงว่าคุณอาจตกอยู่ในสถานการณ์เสี่ยงต่อชีวิตเป็นอย่างยิ่ง คุณต้องคิดหาหนทางเอาตัวรอดให้ได้” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์กล่าว
• ท่าทางของคุณ พยายามหนีบขาให้ชิดและกอด อกให้แน่นที่สุดเท่าที่ทำได้ อย่างน้อยเป็นการแสดงความไม่สมยอม
• เรียกสติ “คนเหล่านี้กำลังหน้ามืดและอาจมีจินตนาการถึงคนรัก คุณสามารถเรียกสติเขาคืนมาด้วยการพูดถึงคนที่เขารัก หรืออะไรก็ตามที่คุณ คิดว่าสามารถเปลี่ยนอารมณ์และความต้องการ ทำให้เขารู้ว่าสิ่งที่เขากำลังทำตรงข้ามกับจินตนาการ เช่นพูดว่า แฟนคุณจะคิดอย่างไรถ้ารู้ว่าคุณทำเช่นนี้ คุณกำลังทำร้ายผู้หญิง หรือคุณทำฉันเจ็บ

“หากคุณคิดว่าต้องต่อสู้ การจิ้มตาและตีลูกกระเดือกเป็นวิธีเหมาะที่สุด” พ.ต.ท. ธัญยบูรณ์กล่าว

ซักซ้อมและซักซ้อม

คุณสามารถนำหลักปฏิบัติทั้งหลายไปรับมือกับ เหตุร้ายต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพเมื่อคุณ ซักซ้อมและทบทวน

ซ้อมแจ้งเหตุร้าย

คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมคนจึงหน้าซีดตัวสั่นเมื่อหวาดกลัว คำตอบคือกระบวนการป้องกันตนของร่างกายที่ส่งผลต่อการไหลของโลหิตและทำให้สูญเสียทักษะชั่วคราว ถึงขนาดไม่สามารถขยับนิ้วหรือลิ้นได้เหมือนปกติ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ต้องซักซ้อมและทบทวน แม้กระทั่งการโทรฯแจ้งเหตุร้าย (เช่น ดิฉันโทรฯจากบ้านเลขที่ 1234 ถนนอโศก กำลังถูกบุกรุกย่องเบา ขอความช่วยเหลือด่วน) การฝึกซ้อมช่วยให้กระบวนการแจ้งภัยเป็นไป อย่างรัดกุมและมีประสิทธิภาพ ด้วยเหตุนี้ สมาชิก ครอบครัวทุกคนจึงควรฝึกซ้อมด้วยวิธีง่ายๆ คือดึง สายเชื่อมสัญญาณออก กดหมายเลข 191 แล้วหัดพูดแจ้งเหตุร้าย

“บ่อยครั้งที่ตำรวจได้รับสายใบ้ซึ่งเป็นเพราะ ผู้โทรฯกลัวและตกใจจนพูดไม่ออก ได้ยินแต่เสียง หายใจหนักๆ ซึ่งเป็นเรื่องไม่น่าเกิดขึ้นในวินาทีแห่ง ความเป็นความตาย อย่างน้อยผู้โทรฯต้องสามารถ แจ้งได้ว่าอยู่ที่ไหน เกิดเหตุอะไร” พ.ต.ท.นพศิลป์กล่าว

ฝึกซ้อมรับเหตุร้าย

โรงเรียน บริษัทเอกชน และบ้านเรือนมักมีการฝึกซ้อมเมื่อเกิดไฟไหม้ ซึ่ง พ.ต.ท.นพศิลป์เห็นว่าควร เพิ่มการฝึกซ้อมเพื่อรับมือกับเหตุร้ายอื่นๆด้วย โดยเฉพาะทางหนีทีไล่ต่างๆ ซึ่งต้องมีการตกลงกัน ในครอบครัวว่าจะทำอย่างไรหากมีผู้บุรุก หนีออกทางหน้าต่างบานไหน ชั้นไหน ใช้อะไรทุบกระจก จากนั้นวิ่งไปรวมตัวกันที่ไหน หรือต้องระวังอะไรบ้าง “ต้องมีหลักปฏิบัติที่ทำให้ทุกคนในครอบครัวมั่นใจว่าสามารถรอดจากเหตุร้าย ซึ่งจะมั่นใจได้มากน้อยแค่ไหนขึ้นอยู่กับการฝึกซ้อม” พ.ต.ท. นพศิลป์กล่าว

ตัวอย่างจากภาพยนตร์

คุณสามารถฝึกซ้อมตามสถานการณ์ต่างๆในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ พ.ต.ท.นพศิลป์กล่าวว่า สมองคนเรามีระบบที่สั่งให้ทำในสิ่งที่เราเคยเห็นและตั้งใจศึกษา แม้เราไม่เคยทำมาก่อน ดังนั้น การดูภาพยนตร์ตอนนักแสดงใช้เก้าอี้ทุบกระจกเพื่อเข้าไปช่วยเด็กแล้วนึกว่าตนเองคือนักแสดงผู้นั้นจะเป็นประโยชน์ต่อคุณเมื่อเผชิญสถานการณ์ใกล้เคียงกัน “บอกตัวเองให้เป็นพระเอกผู้กล้าหาญในภาพยนตร์ที่คุณจินตนาการ ถามตัวเองว่าคุณจะทำอย่างไรหากเผชิญสถานการณ์นั้นๆ” พ.ต.ท.นพศิลป์กล่าว

ฝึกใจให้จดจ่อ

แล้วคุณเคยสงสัยไหมว่า ทำไมบรรดาสายลับต่างๆ ในภาพยนตร์จึงสามารถอยู่ในสภาพเดิมๆได้นานนับหลายชั่วโมงโดยปราศจากความหวั่นไหววอก แวก ที่เป็นเช่นนี้เพราะพวกเขามีจิตใจจดจ่อ มองเห็นองค์ประกอบรอบตัวเป็นภาพนิ่ง และพยายาม หาบุคคลที่นำไปสู่การแก้ปัญหา พวกเขาฝึกซ้อมให้มีสมาธิ ซึ่งคุณสามารถทำได้ด้วยวิธีดังต่อไปนี้

นำไพ่มาหนึ่งสำรับ หงายทีละใบให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อหน้าไพ่คือแจ็ก ให้วางหงาย เมื่อหน้าไพ่คือเก้า วางไว้ด้านขวาของแจ็ก เมื่อหน้าไพ่คือสาม วางไว้ด้านขวาของเก้า โดยโยนไพ่นอกเหนือจากสามใบนี้ไปด้านหลัง เมื่อหมดสำรับจึงทำใหม่หลายๆครั้ง การทำเช่นนี้เป็นการฝึกจิตใจคุณให้จดจ่ออยู่กับเรื่องใดเรื่องหนึ่งและสามารถ มีสติได้เมื่อคุณตกอยู่ในเหตุร้าย

ที่มา : รีดเดอส์ไดเจสต์

“หนูอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ เพราะจะได้คิดค้นระเบิดและอาวุธไว้ให้ชาวบ้านต่อสู้กับผู้ร้าย” ความใฝ่ฝันในอดีตของหนูน้อยที่เคยอาศัยอยู่ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนใต้ แต่ในปัจจุบันเธอใฝ่ฝันอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นประโยชน์ต่อเพื่อนมนุษย์ และใช้วิทยาศาสตร์แก้ปัญหาความรุนแรงในบ้านเกิด

 ธนิตา จันทร์ขาว หรือน้องบุ๋ม นักเรียนชั้น ม.3 โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 35 คือหนูน้อยคนดังกล่าว เธอเล่าว่า ตอนเด็กเธอเคยอ่านหนังสือเกี่ยวประวัติชีวิตของ อัลเฟรด โนเบล และประทับใจในความเป็นนักวิทยาศาสตร์ใจบุญของเขา ขณะเดียวกันบุ๋มเองก็อยากมีความสามารถเหมือนกับโนเบลที่สามารถประดิษฐ์คิดค้นระเบิดไดนาไมต์ได้
       
       ”แวบแรกที่หนูคิดอยากจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ เพราะหนูเคยอ่านหนังสือพบว่าอัลเฟรด โนเบล เขาคิดค้นระเบิดไดนาไมต์ได้ หนูอยากทำระเบิดได้บ้าง เพราะหนูเคยอยู่ในจังหวัดปัตตานีมาก่อน เคยเห็นกลุ่มผู้ร้ายทำร้ายชาวบ้านจนเสียชีวิตต่อหน้าต่อตา” บุ๋มเล่าด้วยความสะเทือนใจ
       
       ด้วยความเป็นห่วงชีวิตของลูกๆ พ่อของบุ๋มจึงพาครอบครัวย้ายออกจากจังหวัดปัตตานีและมาปักหลักอยู่ในจังหวัดพังงา ส่วนบุ๋มก็ได้ย้ายเข้าไปเรียนที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 35 และในช่วงปิดเทอมใหญ่นี้ บุ๋มได้เข้าร่วมในกิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์ของโครงการเอ็มเอสดี อิน-สเต็ป (MSD IN-STEP Science Camp) ครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นที่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 35 อ.ตะกั่วป่า จ.พังงาน ระหว่างวันที่ 25-27 มี.ค. ที่ผ่านมา ร่วมกับเพื่อนนักเรียนในจังหวัดพังงามากกว่า 100 คน
       
       บุ๋มได้เข้าร่วมกิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์ของโครงการนี้อย่างต่อเนื่องทุกปี เธอบอกว่ากิจกรรมค่ายในปีแรก โครงการอิน-สเต็ป ให้นักเรียนฝึกทำโครงงานวิทยาศาสตร์ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันได้ และบุ๋มได้ประดิษฐ์เครื่องดักจับโวยวาย (ปลาหมึก) ที่ช่วยให้ชาวประมงจับโวยวายได้ง่ายขึ้น ในปีที่สองบุ๋มรับหน้าที่เป็นวิทยากรประจำฐานความรู้เรื่องพลังงาน ส่วนในปีที่สาม บุ๋มร่วมกิจกรรมค่ายในฐานะพี่เลี้ยงประจำกลุ่มและทำกิจกรรมร่วมกับน้องใหม่ของค่ายในปีนี้
       
       ”ในปีนี้มีกิจกรรมคลินิกวิชาการที่ให้นักเรียนได้กระทบไหล่นักวิทยาศาสตร์ชั้นนำ ซึ่งไม่เคยมีในปีก่อนๆ ทำให้เรารู้ว่าเรียนวิทยาศาสตร์แล้วสามารถทำอะไรได้บ้าง แต่ละอาชีพมีประโยชน์อย่างไรบ้าง กระตุ้นให้เด็กๆ สนใจวิทยาศาสตร์ และรู้จักอาชีพที่ยังไม่ค่อยเป็นที่นิยมในบ้านเรา เช่น นักวิทยาศาสตร์ทางทะเล ไกด์ดำน้ำ ซึ่งในจังหวัดพังงามีไกด์ดำน้ำที่เป็นคนไทยไม่ถึง 10 คน และได้รู้ว่าแพทย์และพยาบาลต้องทำงานอย่างไรบ้าง” บุ๋มเล่าถึงกิจกรรมใหม่ของค่ายวิทยาศาสตร์ในครั้งนี้ ซึ่งแม้จะทำให้เธอรู้จักอาชีพใหม่ๆ ทางด้านวิทยาศาสตร์ แต่บุ๋มก็ยังยืนยันว่าอยากจะเป็นนักเคมี
       
       ”หนูชอบการค้นคว้า ชอบทำการทดลอง ถ้าโตขึ้นได้เป็นนักวิจัยด้านเคมี เราจะได้คิดค้นอะไรใหม่ๆ ได้จากสารเคมีชนิดต่างๆ และเอามาใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ เช่น ค้นหาตัวยาใหม่ๆ จากพืชสมุนไพร คิดค้นการผลิตไฟฟ้าหรือพลังงานทดแทนจากสารเคมี หรือถ้าเป็นไปได้หนูก็อยากคิดค้นอะไรที่จะสามารถช่วยแก้ปัญหาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ได้เหมือนอย่างที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนได้คิดค้นกัน เช่น เครื่องตัดสัญญาณโทรศัพท์มือถือ” บุ๋มบอกกับทีมข่าววิทยาศาสตร์ ASTVผู้จัดการออนไลน์
       
       ด้านวาซีเราะ หรือ ด.ญ.วริสรา โยธารักษ์ นักเรียนชั้น ม.1 จากโรงเรียนตัรบียะห์ อ.ทับปุด จ.พังงา ที่เพิ่งเข้าร่วมกิจกรรมค่ายวิทยาศาตร์ของเอ็มเอสดี อิน-สเต็ป เป็นครั้งแรกและเธอก็สนุกกับกิจกรรมคลินิกวิชาการเช่นกัน
       
       ”คลินิกวิชาการทำให้เรารู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้มาก่อน โดยเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ เพราะหนูอยากเป็นหมอและในศาสนาอิสลามที่หนูนับถืออยู่ยังขาดแคลนแพทย์มุสลิมที่เป็นหญิง เพราะงานบางอย่างหมอผู้หญิงสามารถทำได้สะดวกกว่าหมอผู้ชาย” วาซีเราะ เผยความใฝ่ฝันของตัวเอง
       
       นอกจากนั้น วาซีเราะยังประทับใจกิจกรรมการปลูกป่าชายเลนด้วยเหมือนกัน เพราะเธอรู้สึกเหมือนได้ผจญภัย ได้สำรวจสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในป่าชายเลน ที่สำคัญยังได้มีส่วนร่วมในการช่วยลดภาวะโลกร้อนด้วย เพราะป่าชายเลนเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำหลายชนิดที่เป็นอาหารของเรา ช่วยป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง และยังเป็นเกราะกำบังคลื่นยักษ์สึนามิได้ด้วย
       
       คลื่นยักษ์สึนามิที่เกิดขึ้นเมื่อ 5 ปีก่อนนั่นเองที่ทำให้เกิดโครงการเอ็มเอสดี อิน-สเต็ป และเกิดค่ายวิทยาศาสตร์ตามมา ซึ่ง ดร.กิตติมา ศรีวัฒนกุล ผอ.ฝ่ายกิจการภายนอก บริษัท เอ็มเอสดี (ประเทศไทย) จำกัด ผู้สนับสนุนหลักของโครงการดังกล่าว เปิดเผยว่า โครงการนี้เกิดขึ้นเนื่องจากเอ็มเอสดีจุดประสงค์ที่จะช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิในประเทศไทยอย่างยั่งยืน โดยมองว่าการให้การศึกษาเป็นสิ่งที่จะช่วยฟื้นฟูเศรษฐกิจและสังคมได้ยั่งยืนที่สุด และเลือกจังหวัดพังงาเป็นพื้นที่นำร่องในการดำเนินโครงการโครงการเป็นระยะเวลา 6 ปี ภายใต้งบประมาณของบริษัทจำนวน 30 ล้านบาท
       
       โครงการเอ็มเอสดี อิน-สเต็ป ได้รับความร่วมมือจากสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และสถาบันคีนันแห่งเอเชีย โดยเริ่มต้นจากการอบรมครูวิทยาศาสตร์ให้กับโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการจำนวน 20 โรงเรียนในปี 2549 และในปีต่อๆ มาได้เพิ่มกิจกรรมค่ายวิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นเข้าไปด้วย ซึ่งในปัจจุบันมีโรงเรียนที่อยู่ในโครงการแล้วทั้งสิ้น 52 โรงเรียน
       
       โครงการนี้มีความมุ่งหวังที่จะกระตุ้นให้เด็กสนใจวิทยาศาสตร์ผ่านสื่อการเรียนการสอนรูปแบบใหม่จากสหรัฐฯ ที่ให้เด็กได้ทดลองและเรียนรู้ด้วยการลงมือปฏิบัติจริง สอนให้เด็กรู้จักสังเกตและเรียนรู้จากสิ่งแวดล้อมรอบตัวผ่านกิจกรรมต่างๆ ที่เชื่อมโยงวิทยาศาสตร์เข้ากับชีวิตประจำวัน เพื่อสร้างแรงบันดาลใจด้านวิทยาศาสตร์ให้แก่นักเรียน รวมทั้งสร้างทัศนคติที่ดีให้แก่ครูวิทยาศาสตร์ เสริมสร้างทักษะและความมั่นใจในการสอน ตลอดจนสามารถปรับเปลี่ยนวิธีการสอนได้เมื่อพบเจอกับสิ่งใหม่
       
       ”การพัฒนาประเทศไม่ใช่หน้าที่ภาครัฐแต่เพียงอย่างเดียว แต่ภาคเอกชนต้องมีส่วนร่วมด้วย โครงการนี้ประสบความสำเร็จได้ก็เพราะความร่วมมือจากหลายหน่วยงาน และเป็นตัวอย่างให้กับบริษัทเอกชนในการช่วยพัฒนาระบบการศึกษาวิทยาศาสตร์ของประเทศไทย ซึ่งจะเกิดประโยชน์ในระยะยาวต่อสังคมและต่อองค์กรด้วย” ดร.กิตติมา กล่าวและหวังเป็นอย่างยิ่งว่าระยะเวลาอีก 2 ปีที่เหลือของโครงการ จะสามารถทำให้รูปแบบของโครงการมีความยั่งยืนและขยายไปสู่การดำเนินโครงการในพื้นที่อื่นๆ ของประเทศไทยต่อไปได้ พร้อมกับช่วยยกระดับขีดความสามารถของไทยในการแข่งขันกับนานาประเทศ

กับอีกหนึ่งกิจกรรมสร้างสรรค์สังคม ณ.โรงเรียนตามชนบทที่ห่างไกลจากสายตาผู้ใหญ่เช่นเรา  ให้ชื่อกิจกรรมเล็กๆ แต่เปี่ยมความหมายในสายตาเฝ้ารอ ของพวกเขาเหล่านั้น ว่า    ” หนูก็รักในหลวง “

สถานที่จัดกิจกรรม : ที่โรงเรียนบ้านลำทองหลาง  ปากช่อง จังหวัด นครราชสีมา

แนวทาง : จัดกิจกรรมส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจของในหลวง ผ่านกิจกรรมที่คัดสรรค์มาเพื่อเด็กๆ หลากหลายความบันเทิงแฝงสาระ

จุดประสงค์ของกิจกรรม : เกิดจากแรงบันดาลใจ ด้วยความรักและเทิดทูนที่มีต่อในหลวง ที่ทรงสร้างและถางทางให้เดินตาม  

และด้วยจิตสำนึกของคนไทยกลุ่มเล็กๆอีกกลุ่มหนึ่ง ที่ต้องการสานต่อกิจกรรมดีๆที่คนไทยกลุ่มใหญ่ๆอีกหลายๆกลุ่ม อาจหลงลืม

เพื่อเด็ก เพื่อเยาวชน และเพื่ออนาคตของชาติ ที่อยู่ตามโรงเรียนชนบท ห่างไกลความเจริญ ได้ซึมซับเมื่อยามถูกปลูกฝังสิ่งดีๆ

ได้รู้สึกรัก และพร้อมหวงแหนต่อสถาบัน และแผ่นดินเกิด เพื่อเติบโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีและมีคุณภาพต่อไป