“มหาอุทกภัย” ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นกับประเทศไทยปี 2554 ส่งผลให้ 63 จังหวัดถูกประกาศให้เป็นพื้นที่ประสบภัยพิบัติ อย่างเป็นทางการ (ข้อมูลตั้งแต่เดือนส.ค. – 21 พ.ย.) รวมไปถึงกรุงเทพมหานครที่ 36 เขต จาก 50 เขตถูกประกาศเป็นพื้นที่ประสบภัยพิบัติเช่นกัน (บางเขตน้ำท่วมไม่เต็มพื้นที่ แต่ประกาศเพื่อสะดวกต่อการทำทะเบียนผู้ภัย) จนต้องอพยพประชาชนออกจากพื้นที่

ผมต้องชื่นชมอารมณ์ขันของคนที่คิดใช้ “แผนมะรุมมะตุ้ม” เพื่อปกป้องนิคมฯ บางชัน ซึ่งหมายถึง การ “อุด” และ“บล็อก” ท่อระบายน้ำ เพื่อให้น้ำที่ไหลเอ่อขึ้นมา กลับไปสู่ระบบคลอง จากนั้นก็จะ “สูบ”น้ำออกจากถนนเสรีไทย

มีรายงานล่าสุดว่าน้ำท่วมครั้งนี้น่าจะสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจสูงถึง “หนึ่งล้านล้านบาท”  สูงกว่าช่วงวิกฤติการเผาเมืองเมื่อปีที่ผ่านมา     ขณะนี้มีคนตกงานแล้วถึงเก้าแสนคน   ยังไม่นับความเสียหายที่จะตามมาในอนาคตคือ การขาดความเชื่อมั่นจากต่างประเทศซึ่งจะทำให้เกิดการหันเหหรือย้ายการลงทุนไปยังประเทศอื่น

หากถามว่าการทำร้ายทารุณสัตว์ที่รุนแรงและพบ บ่อยที่สุดในช่วงนี้คืออะไร คงต้องตอบว่า การฟันแทงสุนัข กับ การบริโภคสุนัข ด้วยเหตุว่า ในประเทศไทย สัตว์เป็นสิ่งมีชีวิต ชนิดเดียวที่ยังไม่ได้รับการคุ้มครอง ดูง่ายๆ เดี๋ยวนี้เราจะลงไม้ ลงมือกับมนุษย์ด้วยกันโดยไม่เสี่ยงคุกตะรางมันไม่ได้แล้ว เพราะเรามีกฎหมายคุ้มครอง

วันนี้ผมขอนำ ข้อเขียนของอันเป็นแนวคิดของ รศ.ดร. กัมปนาท ภักดีกุล คณบดีคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหิดล นำมาลงให้อ่านกันดังต่อไปนี้ครับ…

ใครว่าคนไทยเป็นคนใจกว้าง มีความโอบอ้อมอารี เอื่อเฟื้อเผื่อแผ่ แบ่งปัน ผมว่า…พูดผิดพูดใหม่ได้นะครับ เพราะกรณีน้ำท่วมที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกตั้งแต่จังหวัดในภาคเหนือ เช่น จังหวัดอุตรดิตถ์ไล่ลงมาจนถึงจังหวัดในภาคกลาง เช่น สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา ฯลฯ ล้วนแสดงให้เห็นถึงความมักง่ายและความเห็นแก่ตัวของคนไทยอย่างปฏิเสธไม่ได้

  กองประชาสัมพันธ์ ได้วิเคราะห์สถานการณ์ข่าว บทความ บทวิจารณ์ และคอลัมน์ต่าง ๆ จากหนังสือพิมพ์รายวัน ประจำวันที่ 10 สิงหาคม 2554 ปรากฏว่าการนำเสนอข่าวและการแสดงความคิดเห็น ของสื่อมวลชนและคอลัมนิสต์ให้ความสำคัญกับ ข้อเสนอนโยบายด้านอาหารและโภชนาการสำหรับ

       เอิ้ก อี เอ้ก เอ๊ก อู๊ด อู๊ด นี่คงเป็นเสียงนาฬิกาปลุกเป็นอย่างดี ที่คอยทำหน้าทีบอกเวลาให้กับทุกคนในหมู่บ้านกาแล ที่กำลังหลับไหลให้ตื่นขึ้นมารับกับแสงอรุณอ่อน ๆ แสงหมอกเริ่มจางตัวลงตามแสงแรกของวันที่กำลังส่องแสงเข้ามาเยือนหมู่บ้านกาแลแห่งนี้ หมู่บ้านแห่งนี้เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ซึ่งมีชาวบ้านชนเผ่าม้งอาศัยอยู่ จำนวนไม่น้อย และ เชื่อว่าหลายต่อหลายคนในหมู่บ้านแห่งนี้ยังไม่ได้รับสัญชาติกันเลย ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายเป็นอย่างยิ่งสำหรับเด็กที่ด้อยโอกาสและชาวบ้านที่ไม่ได้รับสิทธิของการรักษาพยาบาลในตัวเมือง และการเดินทางออกจากหมู่บ้านในแต่ละครั้งนั้น ยังคงต้องมีใบขออนุญาติในการเดินทางแต่ละครั้งอยู่ร่ำไป และเป็นมาเช่นนี้ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ นี่คงจะเป็นสิ่งเดียวที่ชาวบ้านในหมูบ้านกาแล ที่ชาวบ้านทุกคนอยู่ด้วยความหวังอันริบหรี่ของการเป็นคนมีสัญชาติ แต่ที่คาดไม่ถึงก็คือ หมู่บ้านแห่งนี้ได้มีไฟฟ้าใช้ในตัวเรือนรวมถึงน้ำประปรากันบ้างแล้วตามแต่สถานภาพของแต่ละครอบครัวซึ่งแม้จะอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันแต่บางบ้านก็แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเพราะบางบ้านไม่มีแม้แต่ เตียงไม้เก่า ๆ สักหลัง แต่ยังคงดำเนินชีวิตอยู่ได้ด้วยการปูเสื่อนอนกับพื้นดินของบ้าน แต่ทุก ๆ บ้านก็ทำให้เราได้เห็นว่าพวกเขาใช้สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้อย่างพอเพียง หลอดไฟฟ้าในแต่ละบ้านนั้นก็ใช้กันเพียงแค่หลอดเดียว ซึ่งเอาไว้ทำหน้าที่เพื่อส่องแสงสว่างในยามราตรีเท่านั้น แต่การดำรงชีวิตยังเป็นแบบดั้งเดิมตามวิถีชีวิตของชาวบ้านทั่ว ๆ ไป ของชนเผ่าม้ง น้ำประปาที่ได้นั้นก็มาจากแหล่งน้ำธรรมชาติของหมู่บ้านซึ่งก็เป็นน้ำขุ่น ๆ มีดินแดงผสมอยู่ด้วยสีของน้ำก็เป็นสีเหลือปนแดง แตกต่างจากน้ำประปาในเมืองกรุงอย่างสิ้นเชิงแต่ทุกชิวิตของที่นี่ก็สามารถดำรงชีวิตกันอยู่ได้ด้วยความสุข ถึงแม้ในแต่ละวันชาวบ้านแห่งนี้จะต้องออกไปทำไร่ทำนา บางบ้านก็ทำเพื่อนำไปจำหน่าย แต่บางบ้านก็ทำเพื่อเก็บเอาไว้กินเองตามฤดูกาล ยามใดที่แสงสีทองของตะวันส่องแสงรำไร ๆ นั่นคือสัญญานที่บ่งบอกว่าทุกคนในครอบครัวจะต้องออกไปทำนากันแล้ว เหลือไว้ก็แต่เด็กเล็กที่ต้องไปโรงเรียน ส่วนเด็กคนไหนที่มีน้องตัวเล็ก ๆ ก็จะเอาสะพายหลังโดยใช้ผ้าผืนใหญ่มัดเอวเอาไว้สำหรับกันน้องร่วงลงมา เพราะที่นี่ไม่มีเนิสเซอร์รี่สำหรับรับเลี้ยงเด็กอ่อนมีแต่ผู้เป็นพี่เท่านั้นที่ต้องคอยทำหน้าที่ดูแลน้อง ๆ ที่อยู่บนหลังควบคู่กับการเรียนหนังสือและเล่นกับเพื่อนไปด้วย เด็ก [...]

สหรัฐเผย ไทยเป็นประเทศต้นทาง ปลายทาง และทางผ่าน สำหรับการค้ามนุษย์ ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กเพื่อการบังคับใช้แรงงานและการบังคับค้าประเวณี ประชาชนจากประเทศเพื่อนบ้านและประเทศที่อยู่ห่างไกล เช่น อุซเบกิสถานและฟิจิ อพยพเข้ามาอยู่ในประเทศไทยด้วยเหตุผลต่างๆ รวมทั้งปัญหาความยากจน แรงงานชาวพม่าซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในกลุ่มแรงงานต่างด้าวในไทย เข้ามาหารายได้ในไทยและหลบหนีการปราบปรามของทหาร เหยื่อค้ามนุษย์ที่พบในไทยส่วนใหญ่เป็นแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านที่ถูก บังคับหรือล่อลวงมาเพื่อบังคับใช้แรงงานหรือแสวงหาประโยชน์ในธุรกิจทางเพศ มีการประมาณการว่าจำนวนประชากรกลุ่มนี้น่าจะมีไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นคน เหยื่อค้ามนุษย์ในไทยมักพบในอุตสาหกรรมประมง โรงงานแปรรูปอาหารทะเล โรงงานผลิตเสื้อผ้าราคาถูก และงานรับใช้ตามบ้าน มีหลักฐานที่ชี้ว่าเหยื่อค้ามนุษย์ ผู้ชาย ผู้หญิงและเด็กที่ถูกใช้เป็นแรงงานในอุตสาหกรรม เช่น การประมงเชิงพาณิชย์ อุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการประมง และงานรับใช้ตามบ้านคิดเป็นส่วนใหญ่ของเหยื่อค้ามนุษย์เพื่อใช้แรงงงานในประเทศไทย ผลการวิจัยโดยองค์กรเอกชนที่เกี่ยวข้องกับองค์การสหประชาชาติที่นำออกเผยแพร่ในช่วงปีที่จัดทำรายงานฉบับนี้ระบุว่าประชากรที่ เป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์ในประเทศมีจำนวนมาก มีการประมาณการตัวเลขว่าร้อยละ 23 ของชาวกัมพูชาที่ถูกทางการไทยส่งตัวกลับประเทศที่ปอยเปตเป็นเหยื่อค้ามนุษย์ โครงการความร่วมมือสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการค้ามนุษย์ (UNIAP) ประมาณการตัวเลขว่าทางการไทยส่งตัวเหยื่อค้ามนุษย์ชาวกัมพูชากว่า 23,000 คนกลับประเทศในแต่ละปี ทางการลาวรายงานในปีที่จัดทำรายงานว่าในจำนวนชาวลาวหลายพันคนที่ถูกทางการ ไทยส่งตัวกลับประเทศ มีผู้ที่ตกเป็นเหยื่อค้ามนุษย์ชาวลาวประมาณ 50-100 คนรวมอยู่ด้วย จากการประเมินความเสี่ยงต่อการตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์เพื่อใช้แรงงานใน กลุ่มแรงงานต่างด้าวชาวพม่าในโรงงานแปรรูปอาหารทะเลที่จังหวัดสมุทรสาคร พบว่าร้อยละ 57 ของคนงานกลุ่มนี้ผ่านประสบการณ์ที่เป็นสภาพของการถูกบังคับใช้แรงงาน รายงานขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน (IOM) ที่นำออกเผยแพร่เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ระบุว่าสภาพการบังคับใช้แรงงาน รวมถึงการเป็นแรงงานขัดหนี้ [...]

  เด็กกับความรุนแรงในสังคมไทยสังคมไทยจำเป็นต้องเข้าใจปัญหาการใช้ความรุนแรงของเด็กในสังคมไทยให้แจ่มชัดมากขึ้น เพราะการใช้ความรุนแรงในการดำเนินชีวิตได้คืบคลานเข้ามาอยู่กับเด็กไทยทุกขณะแล้ว กระแสการต่อต้านเกมที่ใช้ความรุนแรงและรัฐได้ปราบไม่ให้ร้านเกมมีเกมประเภทความรุนแรงบริการเด็ก อันเนื่องมาจากกรณีเด็กนักเรียนอายุ 16 ปล้นฆ่าแท็กซี่โดยรับว่าได้รับอิทธิพลจากเกมที่มีความรุนแรงเป็นสาระหลัก   แม้ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ควรจะทำ แต่สังคมไทยไม่ควรจะนิ่งนอนใจหรือพึงพอใจว่าได้ขจัดต้นตอการใช้ความรุนแรงไปได้แล้วเพราะในความเป็นจริงนั้น การใช้ความรุนแรงของเด็กมีเงื่อนไขอื่นมากำหนดอีกมากมายตัวอย่างการก่ออาชญากรรมของเด็กวัยรุ่นที่กระทำต่อแท็กซี่และคนทั่วไปที่ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะการเล่นเกมมีอีกมากมาย เช่น เด็กจี้แท็กซี่เพราะต้องการเอาเงินไปเที่ยวกลางคืนการตี ฆ่า ข่มขืน ของเด็กแซ็บ เด็กแว้น (เด็กกวนเมือง) ที่เกิดขึ้นทุกหัวระแหงของสังคมไทยหรือ เด็กผู้หญิงตบตีกันแล้วถ่านคลิปเอาไว้”โชว์พาว” ข่มขู่เด็กอื่นๆ  ตัวอย่างมากมายเช่นนี้ชี้ให้ตั้งคำถามได้ทันทีว่า เกมเป็นต้นตอความรุนแรงจริงหรือ หรือว่า เกมจะเป็นเพียงเงื่อนไขการกระตุ้นสำนึกของการใช้ความรุนแรงในการดำเนินชีวิตที่ฝังในเด็กวัยรุ่นไปเรียบร้อยแล้ว