จากกรณีที่ได้เกิดความขัดแย้งที่ชาวบ้านลุกฮือขึ้นมาประท้วงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ระหว่างกม.ที่ 15-30 เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงเวลาปิด-เปิดการใช้ถนนจากเดิม 21.00–05.00 น. เป็น 18.00–06.00 น.  ทำให้ประชาชนได้รับผลกระทบในการใช้เส้นทางสัญจรนั้น  นายปรีชา  เร่งสมบูรณ์สุข  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้มอบหมายให้ นายศักดา นพสิทธิ์ เลขาธิการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ลงพื้นที่ตรวจสอบข้อเท็จจริงและข้อมูลจากประชาชนเพื่อหาแนวทางในการแก้ไข

นายศักดา เลขาธิการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กล่าวว่า  ผลจากการได้รับข้อมูลจาก ส.ส.ในพื้นที่ ปลัดจังหวัด ผู้นำท้องถิ่น และผู้ประกอบการในพื้นที่ทราบว่า ปัญหาความเดือดร้อนในการเปลี่ยนแปลงการปิดเปิดถนนเส้นนี้ เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง ทำให้สัตว์ป่าสงวนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เกิดอุบัติเหตุถูกรถชนเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก  ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นช่วงเวลาหลัง 18.00 น. และในการที่ปิดเปิดถนนเป็นช่วงเวลานั้น  ผลดีจะเป็นการลดการสูญเสียชีวิตสัตว์ป่าที่อาจเกิดจากอุบัติเหตุการใช้เส้นทางสายนี้โดยยานพาหนะรถยนต์ทุกประเภท  เป็นการคืนพื้นที่ป่าบางส่วนให้กับบรรดาสัตว์ป่าในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ซึ่งอาจก่อให้เกิดการขยายพันธุ์สัตว์ป่าที่อาจสูญพันธุ์บางชนิดเพิ่มมากขึ้นในอนาคต ซึ่งแนวทางการแก้ไขนั้น เบื้องต้นได้ข้อสรุปให้ประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนในการปิดเปิดถนนในช่วงเวลาใหม่เข้ามาติดต่อเพื่อขอลงทะเบียนกับสำนักงานเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน เพื่อขอสติกเกอร์ไปติดที่รถในระหว่างที่ใช้รถสัญจรในช่วงเวลาที่ปิดถนน สำหรับแนวทางแก้ไขที่ประชาชนขอให้เปิดช่องทางถนนตลอด 24 ชั่วโมงนั้น ทางกระทรวงฯ ต้องขอนำข้อมูลไปประชุมเพื่อหารือก่อน เนื่องจากมีแนวทางอยู่หลายแนวทาง เช่น การสร้างสะพานลอยฟ้า ทำรั้วตลอดเส้นทาง สร้างสะพานให้สัตว์ลอดต่อไป.

ที่มา : เดลินิวส์

“สถาปัตยกรรมใต้น้ำจากปะการังเทียม” สร้างสมดุลธรรมชาติท้องสมุทร ป้องกันชายฝั่ง ฟื้นระบบนิเวศ ขยายพันธุ์ปลา และสัตว์น้ำต่าง ๆ สู่แหล่งดำน้ำใหม่ในอนาคต ณ “ทะเลแหลมฉบัง”

“ประภาคาร” ที่เรารู้จักกันนั้น คือ หอคอย หรือ สิ่งก่อสร้างที่สูงเด่น มองเห็นได้ไกล มีไฟสัญญาณส่องสว่างตั้งอยู่บนยอด โดยใช้แสงไฟแสดงที่หมายในการนำเรือเข้าร่องน้ำ อ่าว เขตท่าเรือ หรือ เตือนตำบลที่ ป้องกันเรือวิ่งเข้าหากองหิน ที่ตื้น และสิ่งกีดขวางที่เป็นอันตรายต่อการเดินเรือ ด้วยลักษณะดังกล่าว การท่าเรือแห่งประเทศไทย (กทท.) จึงปิ๊งไอเดีย “สร้างบ้านให้ปลา” ในรูปแบบ “ประภาคาร” หวังเป็น “สถาปัตยกรรมใต้น้ำจากปะการังเทียม” ที่ไม่เพียงอนุรักษ์ชีวิตสัตว์ทะเล แต่ยังสามารถพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศทางทะเลได้

เนื่องจาก “กิจการท่าเรือ” เป็นธุรกิจที่ส่งผลกระทบต่อการอยู่อาศัย ขยายพันธุ์ของปลา และสัตว์น้ำภายในอาณาบริเวณท่าเรือ เพื่อเป็นการชดเชยผลกระทบดังกล่าว กทท.จึงจัดทำโครงการปะการังเทียม “ประภาคารปลาการท่าเรือฯ เฉลิมพระเกียรติ” โดยได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงคมนาคม และคณะกรรมการฝ่ายโครงการและกิจกรรมของรัฐบาล ให้เข้าร่วมเป็นโครงการ/กิจกรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554

ทั้งนี้ นายเฉลิมชัย มีคุณเอี่ยม ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทย เผยว่า ยังเป็นประโยชน์เชิงอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมทางทะเล สร้างแหล่งหลบภัย อยู่อาศัย ขยายพันธุ์ของปลา และสัตว์น้ำ เพิ่มพื้นที่ในการลงเกาะของตัวอ่อนปะการัง เป็นแนวกีดขวางการทำประมงอวนลาก อวนรุน ที่ทำลายพืช และสัตว์น้ำหน้าดิน ซึ่งเป็นระบบนิเวศสำคัญ และป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง ลดความแรงของคลื่น และกระแสน้ำ ทั้งยังหวังจะช่วยเพิ่มแหล่งทำประมงพื้นบ้าน รวมถึงชุมชนใกล้เคียงพื้นที่โครงการมีโอกาสพบปะปรึกษาการบริหารจัดการ ใช้ประโยชน์ร่วมกัน สร้างความร่วมมือ และสภาพสังคมที่ดี ขณะเดียวกัน ยังเป็นประโยชน์เชิงส่งเสริมการท่องเที่ยว สร้างแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำ สร้างเสริมรายได้ให้ชุมชนใกล้เคียงพื้นที่โครงการ จึงได้สร้างปะการังเทียมให้มีคุณค่าทางสถาปัตยกรรม ทั้งการประกอบตัวปะการัง และการจัดวาง สู่ที่มาของ “ประภาคารปลา”

ปะการังเทียมจะทำหน้าที่คล้ายแนวหิน หรือ แนวปะการังที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ โดยสร้างขึ้นในรูปแบบต่าง ๆ อย่างมีแบบแผน เพื่อดัดแปลง ปรับปรุง เสริมแต่งสภาพพื้นที่ท้องทะเลให้เหมาะสมกับลักษณะที่สัตว์น้ำชอบอาศัย โดยเลียนแบบบริเวณที่มีกองหินใต้น้ำ ซากเรืออับปาง มักใช้วัสดุแข็งแรง ทนทาน มีน้ำหนัก ต้านทานกระแสน้ำ ไม่ถูกกัดเซาะจากน้ำเค็ม มีช่องเงาให้สัตว์น้ำใช้กำบัง หรือ ซ่อนตัว

ถือเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อน รวมถึงพื้นที่ลงเกาะของตัวอ่อนปะการัง หอย ฟองน้ำ เพื่อแพร่ขยายพันธุ์ อีกทั้ง สิ่งมีชีวิตพวกสาหร่าย สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง และสัตว์หน้าดิน มักมาจับจองเป็นที่อยู่ กลายเป็นแหล่งอาหารสมบูรณ์สำหรับปลาอีกต่อหนึ่ง

ด้าน เรือเอก อิทธิชัย สุพรรณกูล นักบริหาร 16 ประจำผู้อำนวยการการท่าเรือฯ ในฐานะหัวหน้าคณะทำงานโครงการปะการังเทียม “ประภาคารปลาการท่าเรือฯ เฉลิมพระเกียรติ” กล่าวถึง ขั้นตอนการดำเนินโครงการ ว่าเริ่มจากคัดเลือกพื้นที่เป้าหมาย สำรวจ กำหนดพิกัดภูมิศาสตร์ และรูปแบบการวางปะการังเทียมร่วมกับชุมชนใกล้เคียงพื้นที่เป้าหมาย จัดทำแบบแปลนจัดสร้าง และจัดวาง ขออนุญาตหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง คือ กองทัพเรือ กรมเจ้าท่า กรมประมง และกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จากนั้น จัดสร้างปะการังเทียม และจัดวางตามรูปแบบ-ตำบลที่กำหนด ตรวจสอบความถูกต้องของตำบล-ความลึกน้ำ ทำเครื่องหมายแสดง-ประกาศพิกัดพื้นที่จัดสร้างปะการังเทียม และรายงานผลดำเนินโครงการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบ

โดยพื้นที่โครงการอยู่ฝั่งตะวันตกของชายเขาแหลมฉบังด้านทิศใต้ พิกัดละติจูด 13 04′ 36″ N ลองจิจูด 100 52′ 10″ E ซึ่งเป็นพื้นที่ภายในอาณาบริเวณทางน้ำของ กทท. ณ ท่าเรือแหลมฉบัง อยู่นอกทุ่นกำกับร่องน้ำทางเดินเรือของเรือสินค้า ระยะห่างจากฝั่ง 1,000 เมตร และมีความลึก 11-12 เมตร

“ปะการังเทียมดังกล่าว กทท.จัดสร้างขึ้นเป็นโครงคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงลูกบาศก์โปร่ง ขนาด 1.5 เมตร น้ำหนัก 1,060 กิโลกรัม น้ำหนักเมื่ออยู่ในน้ำ 600 กิโลกรัม จำนวน 150 แท่ง ออกแบบผังการจัดวาง และประกอบเป็น 6 ชุด ชุดละ 17-29 แท่ง จัดวางขนานชายฝั่งทะเลแหลมฉบังขึ้นไปทางทิศเหนือเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 2 ชุด เป็นแนวปะการังกว้าง 9 เมตร ยาว 53.50 เมตร โดยจินตนาการให้เหมาะกับการอยู่อาศัยของปลา และสะดวกปลอดภัยในการดำชมพื้นที่โครงการ โดยมีตำแหน่งอยู่นอกเส้นทางการเดินเรือ และมีลักษณะเป็นพื้นราบต่อเนื่องจากพื้นที่ลาดชัน พื้นทะเลไม่เป็นโคลนเหลว เหมาะสำหรับวางปะการังเทียม สะดวกในการใช้ประโยชน์ และสามารถขยายโครงการระยะต่อ ๆ ไป ซึ่งหลังจากเปิดโครงการวันที่ 23 ธ.ค.54 และดำเนินการจัดวางปะการังเทียมตามจุดพิกัดพื้นที่เป้าหมายแล้วเสร็จ เมื่อครบ 1 ปี กทท.จะประเมินผลโครงการด้านทรัพยากรสัตว์น้ำ เศรษฐกิจ และสังคมของชุมชนในพื้นที่ เพื่อพัฒนาขยายโครงการต่อเนื่องจากพื้นที่เดิม” เรือเอก อิทธิชัย กล่าว

การจัดสร้างแหล่งอาศัยของสัตว์ทะเล หรือ ปะการังเทียม ถือเป็นหนึ่งหนทางช่วยฟื้นฟูระบบนิเวศ สร้างแหล่งอาศัยสัตว์ทะเล ช่วยเพิ่มผลผลิตสัตว์น้ำ รวมไปถึงพัฒนาเป็นแหล่งประมง ขณะเดียวกัน การดูแลสิ่งแวดล้อม และทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นให้มีความอุดมสมบูรณ์ร่วมด้วย ยังสามารถพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศทางทะเลได้เช่นกัน แต่เหนือสิ่งอื่นใดนั้น คือ จุดเริ่มต้นที่ดีในการรักษาสมดุลของธรรมชาติให้อยู่คู่ท้องทะเลไทยต่อไป.

ที่มา : เดลินิวส์

 สำนักงานอุตุนิยมวิทยา สหราชอาณาจักร เปิดเผยว่า ในปีนี้จะเป็นปีที่โลกร้อนที่สุดติด 1 ใน 10 ของปีที่ร้อนที่สุดในรอบ 161 ปี โดยคาดว่าอุณหภูมิโลกจะสูงขึ้น เกือบครึ่งองศาเซลเซียสจากอุณหภูมิเฉลี่ย 14 องศาเซลเซียสในช่วงปี 2504-2533 และจะเป็นปีที่โลกเกิดปรากฏการณ์สภาพอากาศแปรปรวนลานิญา อย่างรุนแรงมาก ซึ่งแม้ไม่ได้รุนแรงเท่ากับต้นปีที่แล้วแต่ก็คาดว่าจะยังคงส่งอิทธิพลต่ออุณหภูมิโลก ทำให้เชื่อว่าในปีนี้โลกจะมีอุณหภูมิสูงขึ้นกว่า ปีที่แล้วเล็กน้อย แต่ยังไม่เท่ากับในปี 2553 สำหรับอุณหภูมิโลกในปีที่แล้ว ปรากฏว่า สูงกว่าค่าเฉลี่ย 0.41 องศาเซลเซียส ด้านองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ระบุว่า ปี 2553 เป็นปีที่โลกร้อนที่สุดเป็นประวัติการณ์ และร้อนที่สุดหากนับตั้งแต่ปี 2541-2554

ที่มา : แนวหน้า

หลากหลายไอเดียกับการกำจัดขยะหลังน้ำลด “สิงห์ อินทรชูโต” เจ้าของไอเดียเสกขยะให้เป็นเงิน เลือกเปลี่ยนโฉมถุงพลาสติกบรรจุทรายให้เป็นเฟอร์นิเจอร์ชิ้นสวย “สมไทย วงษ์เจริญ” ราชาขยะรีไซเคิล ช่วยลดปริมาณขยะผ่านธุรกิจรับซื้อของเก่าและขยะรีไซเคิล ส่วน “นพดล โปธิตา” นักธุรกิจเมืองเหนือ ปฏิวัติแนวทางกำจัดขยะด้วยนวัตกรรม “โมบาย เบิร์น”

ทันทีที่เตาเผาขยะไร้มลพิษ บรรทุกบนรถพ่วง 18 ล้อ บุกเข้าไปถึงหมู่บ้าน ส.ภาณุรังษี อ.บางกรวย จ.นนทบุรี กองขยะมหึมาค่อยๆ ทลายลง จุดความหวังของคนในชุมชน ที่ไม่ต้องตั้งตารอรถเก็บขยะเพียงอย่างเดียว

: เคลื่อนเข้าหาเป้าหมาย

          ภาพความสำเร็จของเตาเผาไร้มลพิษระบบก๊าซซิฟิเคชั่น เกิดขึ้นชัดเจนช่วง 3 ปีก่อนในหลายจังหวัด โดยฝีมือการพัฒนาของ นพดล โปธิตา กรรมการผู้จัดการบริษัท เชียงใหม่ เอ็นไวรอนเม้นท์ โปรเทค จำกัด จนกลายเป็นแหล่งกำจัดขยะสำคัญให้กับแหล่งท่องเที่ยวกว่า 20 แห่ง เช่น เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี เกาะภูเก็ต และขอนแก่น

จุดเด่นอยู่ที่ประสิทธิภาพสามารถกำจัดขยะได้ 3-5 ตันต่อวัน กินพลังงานต่ำ และไม่ก่อให้เกิดมลพิษ ขณะที่ “โมบาย เบิร์น” เป็นนวัตกรรมที่ต่อยอดมาจากเตาเผาเดิม แต่ออกแบบให้ใช้งานได้มากขึ้น และลดข้อจำกัดด้านการขนส่ง

“ครั้งนี้เราได้ต่อยอดเทคโนโลยีโดยเปลี่ยนความคิดไปจากเดิม ที่ต้องขนส่งขยะมาหาเตาเผาเพื่อกำจัด เป็นเตาเผาเคลื่อนไปถึงแหล่งที่มาของขยะแทน”

จากปริมาณขยะในช่วงปกติที่มีมากถึง 14 ล้านตันต่อปี สวนทางกับศักยภาพในการกำจัดขยะในปัจจุบันอยู่ที่ 6-7 ล้านตันต่อวัน ขยะจึงยังเป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทย ซึ่งการฝังกลบยังไม่ใช่คำตอบสุดท้าย
ในช่วงเวลาปกติ คนเราผลิตขยะเฉลี่ยคนละครึ่งกิโลกรัมต่อวัน ไม่รวมขยะจำนวนมหาศาลที่เพิ่มขึ้นหลังเหตุการณ์น้ำท่วม โดยภาระในการกำจัดยังเป็นเรื่องของชุมชน

: เทคโนโลยีเพื่ออนาคต

          เทคโนโลยีเตาเผาเพื่อสิ่งแวดล้อมนี้ ออกแบบให้ลดการปลดปล่อยก๊าซพิษ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของการกำจัดขยะด้วยวิธีการเผา โดยนำเทคโนโลยีดักจับฝุ่น ชุดกรองสารพิษ ใส่ไว้ในเตาเผา ตลอดจนกระบวนการเผาที่ใช้อุณหภูมิสูงถึง 800 องศาเซลเซียส ทำให้ก๊าซคาร์บอนมอนออกไซด์ไม่หลุดรอดออกไปในอากาศ ซึ่งการันตีได้ด้วยการรับรองมาตรฐานจากกรมควบคุมมลพิษ

“ถ้าแนวคิดการกำจัดขยะชุมชนทำได้สำเร็จ โดยกระจายไปตั้งอยู่ในชุมชนต่างๆ เชื่อว่าการกำจัดขยะในอนาคตจะทำได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ขยะทุกชนิดที่ใส่ลงในเตาเผา โมบาย เบิร์น 100% จะเหลือออกมาเป็นขี้เถ้า 10%  ซึ่งสามารถนำไปผสมในอิฐหรือปูนซีเมนต์ก็ได้” นพดลกล่าว

นอกจากนี้ ในอนาคตตัวเขาเองยังมีแนวคิดที่จะขยายประสิทธิภาพการกำจัดขยะ ให้รองรับปริมาณขยะได้มากกว่าเดิมถึง 10 ตันต่อวัน พร้อมทั้งเพิ่มระบบแปลงพลังงานที่ได้จากการเผาขยะเป็นก๊าซหุงต้ม เพื่อนำพลังงานที่ได้มาใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

: หนทางสู่ความสำเร็จ

          เส้นทางแห่งความสำเร็จไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะกว่าที่จะได้ต้นแบบเตาเผาไร้มลพิษ นพดล ได้ลองผิดลองถูก หมดเงินทุนไปกว่า 7 หลัก แต่เพราะความมุ่งมั่น และใจรักที่จะแก้ปัญหาขยะในชุมชน นำไปสู่การพัฒนาเทคโนโลยีที่ชี้ให้เห็นว่าสามารถทำได้จริง จนได้รับการสนับสนุนต่อยอดนวัตกรรมจาก สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (สนช.)

  นพดล มองว่า กลไกการสนับสนุนจากภาครัฐมีส่วนช่วยให้การพัฒนานวัตกรรมเดินไปสู่ความสำเร็จได้ ทั้งการสนับสนุนในรูปแบบเงินทุนกว่า 1 ล้านบาท การสนับสนุนด้านวิชาการ ตลอดจนการเผยแพร่นวัตกรรมออกไปสู่วงกว้าง

ปัจจุบันเตาเผาขยะไร้มลพิษของบริษัท เชียงใหม่ เอ็นไวรอนเม้นท์ โปรเทค ได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมจาก บริษัท ล็อกซเล่ย์ จำกัด (มหาชน) ในโครงการผลิตโมบายเบิร์น 10 เครื่อง เพื่อใช้ในโครงการจิตอาสากำจัดขยะชุมชนเขตปริมณฑล ภารกิจหลัก คือ กำจัดขยะจากบ้านเรือนที่เพิ่มขึ้นมหาศาลหลังเหตุการณ์น้ำท่วม

ทั้งนี้ องค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) ของชุมชนที่ต้องการใช้บริการรถโมบายเบิร์นนี้ จะต้องคัดแยกขยะก่อน เนื่องจากขยะบางประเภทไม่สามารถเผาได้ เช่น ขวดแก้ว เศษโลหะ และแบตเตอรี่ จากนั้นจึงนำขยะที่ต้องการเผามากองไว้ในบริเวณที่รถโมบายเบิร์นสามารถไปจอดได้ หาก อบต.ใดสนใจจะใช้บริการ สามารถสอบถามผ่านคอลล์เซ็นเตอร์ โทรศัพท์ 08-9371-9555 วันเวลาราชการ

นพดล เชื่อว่า ผลของโครงการดังกล่าว จะช่วยให้คนได้เห็นถึงศักยภาพของนวัตกรรมที่สร้างจากฝีมือคนไทย และการใช้ประโยชน์เพื่อกำจัดขยะชุมชนได้ในอนาคต

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ

รศ.วุฒิชัย กปิลกาญจน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เปิดเผยว่า มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ติดอันดับที่ 1 ของมหาวิทยาลัยไทย และอันดับที่ 46 ของมหาวิทยาลัยโลก จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลก ซึ่งมหาวิทยาลัยแห่งอินโดนีเซีย (Universitas Indonesia, UI) ได้ดำเนินการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลก เน้นที่การเป็นมหาวิทยาลัยสีเขียว โดยมีเกณฑ์การให้คะแนน 5 ด้าน ได้แก่ ที่ตั้งและระบบสาธารณูปโภค 24% พลังงานและการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ 28% การจัดการขยะ 15% การใช้น้ำ 15% และการขนส่ง 18% ซึ่งดำเนินการจัดอันดับมหาวิทยาลัยขึ้นในปี 2010 เป็นปีแรก มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมการจัดอันดับทั้งสิ้น 95 สถาบันจาก 35 ประเทศ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เข้าร่วมจัดอันดับในปี 2011 โดยมีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมทั้งสิ้น 178 สถาบันจาก 42 ประเทศ และยังมีมหาวิทยาลัยไทยติดอันดับอีก 5 มหาวิทยาลัยด้วย

วันที่ 27/12/2011

ที่มา : แนวหน้า

นายนรา  สุขไชย นักวิชาการเกษตรชำนาญการพิเศษ  หัวหน้างานปฏิบัติการ ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง กล่าวว่า สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีมีพระราชปณิธานอย่างแรงกล้าที่จะฟื้นฟูความสมดุลของธรรมชาติ โดยทรงปลูกและบำรุงรักษาต้นไม้ด้วยพระองค์เองมาโดยตลอด และทรงให้ความสำคัญอย่างมากต่อการบำรุงรักษาต้นไม้ที่ปลูกไว้  ดังนั้นเพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทิตาต่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่ทรงงานพัฒนาชนบทของประเทศไทยโดยเฉพาะการฟื้นฟูความสมดุลของธรรมชาติ เพื่อให้ประชาชนชาวไทยได้มีโอกาสร่วมแรงกายร่วมแรงใจ แสดงถึงความสามัคคี เพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายเป็นราชสักการะแด่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ร่วมกันปลูกต้นไม้ บำรุงรักษาต้นไม้ที่ปลูกไว้ตามสถานที่ต่าง ๆ ในช่วงปลายฤดูฝนของทุกปีโดยพร้อมเพรียงกัน

ด้วยเหตุนี้ศูนย์ศึกษาการพัฒนาพิกุลทอง อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จึงจัดกิจกรรม “วันรักต้นไม้ประจำปีของชาติ” ขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยร่วมกัน ปลูกต้นมันปู ต้นโลด ซึ่งเป็นต้นไม้ในท้องถิ่นภาคใต้ ขึ้นอยู่บริเวณขอบพรุ เจริญเติบโตได้ดีในสภาพน้ำท่วมขัง ใบเป็นอาหารสำหรับแพะ แกะ มีคุณค่าทางอาหาร เมื่อสัตว์กินเข้าไปจะให้น้ำนมมากขึ้น ส่วนผลเป็นอาหารนก  ณ บริเวณพื้นที่รอบ ๆ ขอบถนนข้างสำนักงานปศุสัตว์รวมจำนวน 582 ต้น  ครอบคลุมพื้นที่ 5 ไร่  เพื่อให้ประชาชนและเกษตรกรในพื้นที่ได้เห็นความสำคัญของการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และเพื่อลดปัญหาภาวะโลกร้อนอีกด้วย.

ที่มา : เดลินิวส์

“หลังคาเขียว”คือภาคต่อของพันธกิจกอบกู้โลกฉบับ“เต็ดตรา แพ้ค”วันนี้พวกเขามุ่งสนับสนุนเอสเอ็มอีเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์รีไซเคิลให้มีโอกาสเชิงพาณิชย์

หลายปีก่อนเราได้รู้จักกับ “กรีนบอร์ด” แผ่นกระดานอัดจากกล่องเครื่องดื่มรีไซเคิล ที่นำไปผลิตเฟอร์นิเจอร์ได้งามงดไม่แพ้วัสดุอื่นใด ผลงานของ บริษัท กรีนบอร์ด (ประเทศไทย) จำกัด ที่ได้รับการสนับสนุนวัตถุดิบจากผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์กล่องเครื่องดื่มรายใหญ่ อย่าง บริษัท เต็ดตรา แพ้ค (ประเทศไทย) จำกัด

เปิดโลกความเข้าใจของผู้คนใหม่กันว่า “กล่องเครื่องดื่ม” ที่มีส่วนผสมของ กระดาษ พลาสติก และอะลูมิเนียมฟอยล์ มีค่ามากกว่า “ขยะ”

ปลายปีที่ก่อน วงการรีไซเคิลได้ต้อนรับแผ่นหลังคาจากกล่องเครื่องดื่มรีไซเคิลที่เรียกตัวเองว่า “หลังคาเขียว”

ผลงานของ บริษัท ไฟเบอร์พัฒน์ จำกัด แผ่นหลังคารักษ์โลก ซึ่งเข้าไปทำหน้าที่ช่วยเหลือผู้ประสบภัย ในโครงการ “หลังคาเขียวเพื่อมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก” อีกหนึ่งแรงผลักดันจาก “เต็ดตรา แพ้ค” เพื่อเติมเต็มวงจรรีไซเคิลให้หมุนกงล้อได้ต่อเนื่องและยั่งยืน

“เราเป็นผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์กล่องเครื่องดื่มที่เห็นอยู่ในท้องตลาด ผลิตอยู่ที่กว่า 4 หมื่นตันต่อปี ซึ่งหากเทียบกับขยะบรรจุภัณฑ์อื่นๆ แล้ว นี่อาจเป็นเพียง 0.28-0.3% เท่านั้น แต่ในฐานะผู้ผลิตที่มีความรับผิดชอบ เราอยากเห็นการจัดการบรรจุภัณฑ์ของเราอย่างเหมาะสม จึงทำโครงการรณรงค์เพื่อการสนับสนุนการคัดแยกจัดเก็บและรีไซเคิลกล่องเครื่องดื่มใช้ แล้วมาอย่างต่อเนื่อง”

กลอยตา ณ ถลาง ผู้อำนวยการฝ่ายสื่อสารองค์กรและสิ่งแวดล้อม บริษัท เต็ดตราแพ้ค (ประเทศไทย) จำกัด

บอกเล่าจุดมุ่งหมายของพวกเขา ที่เข้ามาขับเคลื่อนงานรีไซเคิลกล่องกระดาษตลอดหลายปีที่ผ่านมา และเพื่อร่วมขับเคลื่อนจุดมุ่งหมายนี้ นอกจากการสื่อสารในวงกว้างแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นคือการลงมาสนับสนุนโรงงานรีไซเคิลกล่องเครื่องดื่ม ให้พัฒนาผลิตผลจากกล่องรีไซเคิล ไปสู่ผลิตภัณฑ์ที่มีความต้องการในท้องตลาดมากขึ้น เพราะนั่นย่อมส่งผลให้กล่องเครื่องดื่มใช้แล้ว ถูกดึงกลับสู่กระบวนการรีไซเคิลมากขึ้นตามไปด้วย

“เราพยายามหาความรู้ใหม่ๆ และเทคโนโลยีที่เหมาะสมที่จะช่วยให้การรีไซเคิลกล่องเครื่องดื่ม สามารถพัฒนาเป็นวัตถุดิบอื่นไปได้เรื่อยๆ”

นั่นคือสิ่งที่กลอยตา บอกกับเรา

ที่มาของการลงมาทำงานใกล้ชิดกับ “ไฟเบอร์พัฒน์” ผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์กระดาษ จำพวกทิชชู กระดาษชำระ กระดาษอนามัย ซึ่งตัดสินใจขยับขยายมาทำโรงงานมารีไซเคิลกล่องเครื่องดื่ม เมื่อ 5 ปี ที่ผ่านมา หลังได้รับการเชื้อเชิญและสนับสนุนเต็มสองมือจาก “เต็ดตรา แพ้ค” โดยการพาไปดูงานรีไซเคิลกล่องเครื่องดื่มของเครือข่าย เต็ดตรา แพ้ค ในต่างประเทศ

“ตรีวิจักษ์ ยิบยินธรรม” กรรมการผู้จัดการศูนย์รีไซเคิลกล่องเครื่องดื่ม บริษัท ไฟเบอร์พัฒน์ จำกัด บอกเราว่า เขามีโอกาสเดินทางไปดูงานรีไซเคิลกล่องเครื่องดื่มเพื่อทำเป็นหลังคาที่ประเทศบราซิลและอินเดีย ซึ่งมีประสบการณ์มานานกว่า 10 ปี และผลงานเป็นที่ยอมรับ จากนั้นจึงได้นำความรู้ มาปรับใช้ที่โรงงานของพวกเขา

“เต็ดตรา แพ้ค ส่งเสริมความรู้เรื่องเทคโนโลยีให้กับเรา โดยให้ไปเรียนรู้เทคโนโลยีของเขาที่ต่างประเทศ ไปชมการผลิตจากประเทศที่มีประสบการณ์ในเรื่องพวกนี้ สุดท้ายก็ได้ความรู้การทำหลังคากลับมา ซึ่งก็ลองผิดลองถูกจนทำออกมาได้สำเร็จ”

ในที่สุด “แผ่นหลังคา” ที่ผลิตจากกล่องรีไซเคิลก็ปรากฏโฉมขึ้นเป็นครั้งแรกในแผ่นดินสยาม ด้วยคุณสมบัติที่สู้หลังคากระเบื้องได้สบาย อย่างทนทาน ไม่แตกหักง่าย ทนไฟ ไม่ดูดซับความร้อน ช่วยประหยัดพลังงาน ปลอดเชื้อรา และซ่อมแซมง่าย ที่สำคัญ “เป็นมิตรกับโลกและสิ่งแวดล้อม”

ตรีวิจักษ์ บอกเราว่า หลังคาเขียว 1 แผ่น จะมีขนาด 0.90×2.40 เมตร ซึ่งใหญ่กว่าแผ่นกระเบื้องหลังคาทั่วไป หรือเทียบได้กับบานประตูหนึ่งบาน ซึ่งพวกเขาต้องใช้กล่องเครื่องดื่มประมาณ 2,000 กล่อง ในการผลิต โดยในเบื้องต้นไฟเบอร์พัฒน์ ผลิตหลังคาเพื่อร่วมใน โครงการหลังคาเขียวเพื่อมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยากเป็นหลัก และเริ่มผลิตเชิงพาณิชย์ปลายปีนี้ ซึ่งตรงกับเป้าหมายของ “เต็ดตรา แพ้ค” ที่กลอยตาบอกว่า

“แผ่นหลังคาเขียวนี้ ในท้ายที่สุด ต้องกลายเป็นธุรกิจ เพื่อที่จะเลี้ยงตัวเองได้”

การจะสร้างโอกาสในเชิงพาณิชย์ ขึ้นกับปริมาณกล่องเครื่องดื่มใช้แล้วที่ต้องมีเพียงพอเพื่อรองรับการผลิตที่มากขึ้นด้วย ตรีวิจักษ์ บอกเราว่า จากแนวโน้มการรณรงค์ของเต็ดตรา แพ้ค ในปีที่ผ่านมา และปริมาณกล่องที่เก็บได้จริงในปีนี้ คิดว่าจะยังมีจำนวนที่เพียงพอต่อการผลิตในเชิงพาณิชย์ ซึ่งกล่องเครื่องดื่มที่เข้าสู่กระบวนการรีไซเคิลของไฟเบอร์พัฒน์ ไม่เพียงมาจากการบริจาค หากรวมถึงการรับซื้อจากหน้าโรงงานด้วย

โดยพวกเขาสร้างแรงจูงใจให้กับคนขาย ด้วยการรับซื้อกล่องเครื่องดื่มหน้าโรงงานสูงกว่าในตลาด หรือกิโลกรัมละ 5 บาท จากราคากล่องในท้องตลาดจะขายกันที่ กิโลกรัมละ 3-4 บาท และเพื่อให้กระบวนการรีไซเคิลของไฟเบอร์พัฒน์เดินหน้าได้อย่างต่อเนื่อง เต็ดตรา แพ้ค จึงสนับสนุนด้วยการสร้างเครือข่ายอาสาสมัครตั้งจุดรับกล่องเครื่องดื่ม จัดเก็บกล่องเครื่องดื่มผ่านทางมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก และอาสาหลังคาเขียว การร่วมกับบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ เป็นศูนย์รับบริจาคกล่องเครื่องดื่มใช้แล้ว รวมถึงร่วมมือกับหน่วยงานพันธมิตรต่างๆ เพื่อรวบรวมกล่องส่งให้กับไฟเบอร์พัฒน์ ไปรีไซเคิลอีกทางด้วย

“เราหวังว่าจากการรณรงค์นี้ จะทำคนทราบว่ากล่องเครื่องดื่มรีไซเคิลได้ และไม่จำเป็นต้องนำมาร่วมโครงการอย่างเดียว แต่สามารถนำไปขายด้วยตัวเองได้ อีกเป้าหมายที่อยากให้เกิดขึ้น คือ ทำให้กล่องเครื่องดื่มใช้แล้ว มีมูลค่ามากพอที่ผู้รับซื้อของเก่าอยากรับซื้อ นี่คือหน้าที่ของเรา ยิ่งทำให้ความต้องการในผลิตภัณฑ์รีไซเคิลมากขึ้นเท่าไร มูลค่าของกล่องเครื่องดื่มใช้แล้วยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น” ผอ.ฝ่ายสื่อสารองค์กรและสิ่งแวดล้อม เต็ดตรา แพ้ค บอกกับเรา

ปัญหาสำคัญสำหรับผู้ผลิตอย่างไฟเบอร์พัฒน์ในวันนี้ ไม่ใช่การมีวัตถุดิบรีไซเคิลไม่เพียงพอ หากอยู่ที่กระบวนการผลิตซึ่งใช้เวลาค่อนข้างนานกว่าจะทำหลังคาเขียวออกมาได้แต่ละแผ่น ตรีวิจักษ์ บอกว่า ใน 1 ชั่วโมง พวกเขาผลิตหลังคารักษ์โลกได้เพียง 5 แผ่นเท่านั้น หรือคิดเป็นวันละ 50 แผ่น ซึ่งอนาคตคงต้องพัฒนาเรื่องกระบวนการผลิตให้ดีขึ้น เพื่อขยายกำลังการผลิตให้เพิ่มขึ้นทันความต้องการ

ขณะที่ผู้สนับสนุนอย่างเต็ดตรา แพ้ค บอกเราว่า จะใช้ศักยภาพจากการที่มีธุรกิจอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก ทำให้สามารถใช้เครือข่าย และประสบการณ์จากประเทศที่ประสบความสำเร็จมาแนะนำให้กับทางไฟเบอร์พัฒน์ เพื่อเรียนรู้เทคโนโลยีที่ตอบโจทย์การรีไซเคิลและมีทางเลือกให้กับกล่องเครื่องดื่มรีไซเคิลมากขึ้น ซึ่งคงไม่เพียงแค่แผ่นหลังคาเขียวในวันนี้เท่านั้น .. และนี่คือความมุ่งมั่น ที่ยังไม่สิ้นสุดลงของพวกเขา

สำหรับราคาขายหลังคารักษ์โลก ผู้ผลิตบอกเราว่า อยู่ที่แผ่นละ 350-400 บาท ซึ่งแพงกว่าแผ่นกระเบื้องปกติถึงเกือบเท่าตัว แต่เป็นธรรมดาของสินค้ารีไซเคิล ที่ความต้องการยังน้อย วัตถุดิบหายาก ต้องใช้เทคโนโลยีที่ลงทุนสูง ทว่าพวกเขายังหวังว่า หากสามารถทำให้ความต้องการในผลิตภัณฑ์สีเขียวเพิ่มขึ้นได้ ก็ยิ่งเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญที่ทำให้สินค้ากลุ่มนี้ราคาถูกลง เมื่อความต้องการมากขึ้น การผลิตก็จะทำได้เพิ่มขึ้น ท้ายที่สุดแล้วของรีไซเคิล ก็จะถูกนำกลับมาใช้ใหม่อย่างต่อเนื่องต่อไป

“การทำให้โลกน่าอยู่อย่างยั่งยืน เป็นสิ่งที่ทุกคนทำได้ง่ายๆ ด้วยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตัวเอง เต็ดตรา แพ้ค เป็นผู้รับผิดชอบการผลิตกล่องเครื่องดื่ม ถ้าผู้บริโภคดื่มเครื่องดื่มจากกล่องของเราแล้วทิ้งไป มันก็กลายเป็นขยะ เป็นส่วนที่ทำให้โลกไม่น่าอยู่ยิ่งขึ้น แต่ถ้าไม่ทิ้งแล้วนำไปรีไซเคิล ก็ยังช่วยสร้างรายได้ให้กับเขา สำคัญกว่านั้น คือเป็นการช่วยสังคมและสิ่งแวดล้อมไปด้วย”

พวกเขาฝากความมุ่งหวังไว้ในตอนท้าย

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ

โดย : ศ.ดร.ธงชัย พรรณสวัสดิ์

รัฐบาลได้ประกาศจะกู้นิคมอุตสาหกรรมโดยเร่งด่วน ทั้งนี้ก็เพื่อฟื้นฟูภาคอุตสาหกรรมให้กลับมายืนขึ้นได้โดยเร็ว ซึ่งจะมีผลดีต่อเศรษฐกิจชาติโดยรวม อันนี้ไม่มีใครเถียงและคงยกมือสนับสนุนกันถ้วนหน้า

กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กรมควบคุมมลพิษจัดโครงการขยะและไข่และเรือ เพื่อช่วยลดมลพิษ

จากขวดน้ำดื่มที่ถูกทิ้งอย่างไร้ค่าและกล่องโฟม ขยะที่ก่อให้เกิดมลพิษและต้องใช้เวลานานในการย่อยสลาย และลอยเกลื่อนกราดในภาวะที่กรุงเทพมหานครต้องประสบกับมหาอุทกภัย แต่ก็ยังมีเรื่องดีๆ ที่เกิดขึ้นสวนทางกับมวลน้ำที่ยังส่งผลกระทบ อย่าง โครงการขยะแลกไข่ที่กรมควบคุมมล (คพ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม(ทส.)จัดขึ้นเพื่อกระตุ้นให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการจัดการปัญหาขยะที่เกิดขึ้นอย่างมหาศาลในช่วงน้ำท่วมและยังเป็นการช่วยเหลือลดภาระค่าใช้จ่ายของผู้ที่ประสบอุทกภัย ในการเปลี่ยนขยะให้เป็นอาหารในยามข้าวยากหมากแพง

ลุง พินิจ ยอดพรหม ชายสูงวัยอายุ 64 หนึ่งในผู้ประสบภัยจากหลายร้อยชีวิตในชุมชนประชาชื่น 33 เดินทางมาพร้อมกับสมาชิกในครอบครัวอีก3 คน ที่ต่างก็ช่วยกันหิ้วขวดน้ำพลาสติกขนาดเล็กบางใหญ่บางมายังหน้าอาคารกรมควบคุมมลพิษ ซอยอารีย์สัมพันธ์ 7 เขตพญาไท หลังทราบข่าวว่ามีโครงการ “โฟม 20 ใบแลกไข่ได้ 1 ฟอง” โดยเขาบอกว่าตอนแรกตั้งใจนำขวดน้ำมาเพื่อบริจาค แต่ก็ได้ข้าวหอมมะลิปลอดสารพิษกลับบ้านมา 2 กิโลกรัม ซึ่งก็เป็นโครงการที่ดี และจะไปบอกต่อเพื่อน ๆเพราะอยากให้คนอื่นได้รับบ้าง
เขายังเล่าอีกว่า แม้บ้านของตนเองไม่ท่วมมากนัก แต่ระดับน้ำในซอยสูงถึงหน้าแข้งทำให้เวลาออกมาข้างนอกหมู่บ้านเพื่อมาซื้ออาหารค่อนข้างลำบาก และทุกครั้งที่ออกมานอกหมู่บ้านก็ต้องซื้ออาหารตุนไว้ปริมาณที่มาก โดยเฉพาะน้ำดื่ม แต่พอทราบว่ามีโครงการขยะแลกไข่ไก่และข้าวสารอินทรีย์ปลอดสารพิษ ตัวเองก็รีบโทรสอบถามหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและเดินทางมาที่นี่พร้อมกับขยะขวดน้ำที่เก็บมาจากบ้านดีกว่าปล่อยให้เป็นมลพิษ

“ดูจากข่าวและติดตามข่าวมาตลอด แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องเดินทางมาแลกที่ไหน เพราะช่วงน้ำท่วมซื้อน้ำดื่มมาตุนไว้เยอะมาก พอดูข่าวจึงสนใจเอาขวดมาให้ จึงโทรถามจากหน่วยงาน จึงได้เบอร์โทรติดต่อและมาที่นี่”

หลังจากได้ข้าวสารกลับบ้านไปแล้ว ลุงพินิจยังแนะนำให้กรมควบคุมมลพิษ หาจุดรับแลกไข่ในพื้นที่ใหญ่ ๆ เพราะจะได้ขยะนำไปรีไซเคิลจำนวนมาก โดยเฉพาะขวดน้ำดื่ม เพราะในภาวะน้ำท่วมเช่นนี้ คนส่วนใหญ่ซื้อน้ำขวดเก็บไว้เยอะ และหลังจากดื่มจนหมดขวดแล้ว บางคนก็ไม่รู้จะเอาขวดไปเก็บไว้ที่ไหน บางคนก็เดินทางไม่สะดวกที่จะนำขยะมาแลกกับอาหาร สุดท้ายขวดเหล่านี้ก็กลายเป็นขยะเหมือนเดิม

ขณะที่ น.ส.จันทร์ธิมา มูลิกากร พนักงานสำนักพิมพ์ เอมพันธ์ ย่านประชาชื่น ก็ไม่ย่อหย่อนในน้ำใจที่จะมีจิตอาสานำขวดน้ำพลาสติกใส่ถุงดำขนาดใหญ่จำนวน 3 ถุงมาแลกข้าวสารและไข่กลับไปให้เพื่อนที่บริษัท มีตั้งเป็นศูนย์อพยพของเหล่าพนักงานที่บ้านถูกน้ำท่วมจำนวน 6 คน โดยเธอเล่าด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่นว่า หลังจากนำขยะมาแลกไข่ไก่และข้าวสาร รู้สึกดีใจ เพราะเป็นเสมือนน้ำใจที่มาช่วยเยียวยาในยามยาก
ส่วน บุพผา อุ่นแสงจันทร์ พนักงานประจำกรมควบคุมมลพิษ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ประสบอุทกภัยที่อพยพมาอยู่ที่กรมควบคุมมลพิษก็ได้หิ้วถุงขวดน้ำพลาสติกลงร่วมกิจกรรมเช่นกัน โดยเธอบอกว่าเป็นขวดน้ำที่รวบรวมมาจากเพื่อนๆ แม้บางคนจะกลับบ้านไปแล้ว แต่ก็ได้ฝากขวดน้ำให้เธอมาแลก เพราะในสถานการณ์เช่นนี้อะไรๆก็หายาก และมีราคาแพง ซึ่งไข่ที่แลกมาได้รวมแล้ว 6 ฟองก็จะเอาไปปรุงเป็นอาหารรับประทานกับเพื่อนๆในที่อพยพมาอยู่ร่วมกัน
แม้โครงการ “โฟม 20 ใบแลกไข่ได้ 1 ฟอง” จะเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่ช่วยทั้งเรื่องการลดปัญหาขยะ และแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายของผู้ประสบในยามยาก แต่ขยะเหล่านี้ก็ยังนำไปรีไซเคิล สร้างมูลค่าเพิ่มได้อีก โดยนายพยุงศักดิ์ ชาติสุทธิผล ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยกล่าวว่า  โครงการนี้ไม่เพียงทำให้ประชาชนตระหนักถึงการรักษาสภาพแวดล้อมและช่วยบรรเทาความเดือดร้อนในเรื่องอาหาร ยังเป็นการช่วยรัฐบาลลดปัญหามลพิษ และขยะที่อาจจะไปกีดขวางทางน้ำ หรือแม้กระทั่งไปอุตตันท่อน้ำ ซึ่งคาาดว่าขณะนี้มีขยะโฟมที่ลอยอยู่ในแหล่งน้ำทั้งสิ้น 4-5 แสนใบ

“ต่อไปเราก็มีโครงการ ถุงดำ 1 ถุง แลกไข่ 1 ใบ เพื่อให้ประชาชนที่น้ำท่วม ช่วยกันเก็บขยะใส่ถุงดำ โดยจะมีเจ้าหน้าที่จาก กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช กรมป่าไม้ และกรมควบคุมมลพิษ จะนำเรือออกไปตามพื้นที่ชุมชนต่างๆ ที่น้ำท่วมเพื่อเก็บขยะและมอบไข่เพื่อเป็นการสัมมนาคุณให้กับประชาชนในพื้นที่ ส่วนพื้นที่ที่น้ำลดแล้ว รถสามารถเข้าถึง ก็จะมีรถบริการเข้าเก็บโฟมและขวดเปล่าหรือถุงดำด้วย” นายพยุงศักดิ์ กล่าว

ขณะที่เกณฑ์การรับแลกขยะและกล่องโฟม นายวรศาสตร์ อภัยพงษ์ รักษาการอธิบดีกรมควบคุมมลพิษ บอกว่า หากเป็นขยะโฟมต้องล้างสะอาด  20 ชิ้น หรือขวดน้ำพร้อมฝา 10 ขวด หรือกล่องนม 20 กล่องสามารถแลกไข่ไก่ได้ 1 ฟอง และถ้าโฟม 120 ชิ้น หรือขวดน้ำพร้อมผา 60 ขวดหรือ กล่องนม 100 กล่องสามารถแลกข้าวสาร 1 กิโลกรัม ซึ่งกิจกรรมครั้งนี้เป็นโครงการนำร่อง โดยต่อจากนี้จะเพิ่มการรณรงค์รับขยะกล่องนม เพื่อนำมาเป็นวัตถุดิบในการผลิตเรืออีโค่โบ๊ต (Eco-boat) โดยนำร่องแจกเรือแล้ว ในพื้นที่เขตบางกรวย จ.นนทบุรี เขตบางพลัด ดอนเมือง ของกทม.พื้นที่ละ 20 ลำ พร้อมการลงพื้นที่ทำกิจกรรมขยะแลกไข่ไก่ไปพร้อมๆกันด้วย
” การมอบเรือให้ชุมชนที่เข้าร่วมโครงการ เพื่อใช้เป็นพาหนะในการเก็บโฟมและขยะที่ลอยอยู่ในน้ำ ก็จะได้รับความสะดวกมากขึ้นและยังสามารถใช้สัญจรไปมาในยามน้ำท่วมด้วย ” นายวรศาศตร์ กล่าว

อย่างไรก็ตามก่อนหน้านี้ ก็ได้มีการรณรงค์เรื่องของการใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก แต่ครั้งนี้เป็นการวางพรมครั้งที่ 2 ของทุกๆ ส่วนในการช่วยส่งเสริม ลด เลี่ยงการกลับมาของมูลขยะ เพื่อทำให้ประเทศของเราทุกคนกลับมา มีพื้นที่ที่สายงามเช่นเดิมอีกครั้ง

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ

ภาพ : http://www.lampangcity.go.th/detail_act_news.php?id=2643

คพ.ชี้ปลาตายบางปะกง สาเหตุน้ำท่วมผสมน้ำเสียจากนาข้าว กรมชลฯเมินแจ้งเตือนผู้เลี้ยงปลาท้ายน้ำคลองสารภี

นายอนุพันธ์ อิฐรัตน์ ผู้อำนวยการสำนักจัดการคุณภาพน้ำ กรมควบคุมมลพิษ (คพ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ทส.) เปิดเผยถึงปัญหากรณีปลาในกระชัง ที่เลี้ยงในแม่น้ำบางปะกงบริเวณอ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทราตายเป็นจำนวนมากว่า ได้มีการตรวจสอบแล้วพบสาเหตุว่า เกิดจากปัญหาการเปิดประตูระบายน้ำคลองสารภีของกรมชลประทานในเขตอ.บ้านสร้าง ซึ่งส่งผลให้น้ำเสียบริเวณตอนเหนือประตูระบายน้ำที่มาจากพื้นที่นาข้าวไหลลงมาตามแม่น้ำ ประกอบกับมีการระบายน้ำท่วมในเขตแม่น้ำปราจีนบุรี ซึ่งมีค่าออกซิเจนละลายน้ำ(ดีโอ)ลดต่ำเหลือเพียง 1.3 มิลลิกรัมต่อลิตร เมื่อน้ำสองมวลมาบรรจบกันยิ่งทำให้ค่าดีโอเหลือเพียง 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตร จนปลาในกระชังซึ่งอยู่ท้ายประตูระบายน้ำคลองสารภีเริ่มทยอยตาย เฉลี่ยวันละ 500 – 1000 ตัวต่อวัน โดยมีผู้เลี้ยงปลากระชังในเขตอ.บางแตน บ้านสร้างเกือบ 20 รายได้รับผลกระทบ
นายอนุพันธ์ กล่าวว่า ก่อนหน้านี้ พื้นที่ดังกล่าวเคยประสบปัญหาปลาในกระชังตายจากการเปิด- ปิดประตูระบายน้ำคลองสารภีมาหลายปี เพราะต้องรับน้ำเสียจากพื้นที่ข้าวนาปีกว่า 1000 ไร่ทางตอนเหนือของแม่น้ำลงมา กระทั้ง คพ.ร่วมกับกรมชลประทานจังหวัดและชาวบ้านในพื้นที่กำหนดมาตรการเปิด-ปิดประตู โดยให้กรมชลประทานแจ้งผู้เลี้ยงปลากระชังและค่อยๆเปิดบางประตูเพื่อให้การไหลของน้ำเสียที่มาจากนาข้าวเป็นไปอย่างช้าๆ โดยคพ.จะมีการติดตั้งสถานีวัดคุณภาพน้ำอัตโนมัติที่ท้ายแม่น้ำบางปะกง หากคุณภาพน้ำเริ่มแย่ก็จะแจ้งให้กรมชลประทานปิดประตูระบายน้ำและช่วยเติมออกซิเจนในน้ำทางตอนเหนือทันที โดย 2-3 ปีที่ผ่านมาได้ใช้มาตรการนี้ไม่พบปัญหาปลาตาย
“ ขณะนี้ได้เตรียมข้อมูลปัญหาที่เกิดขึ้นไปรายงาน ศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย หรือ ศปภ.ทส.ทราบถึงสาเหตุที่ปลากระชังตายที่แม่น้ำบางปะกงว่าเกิดจากน้ำเสียจากนาข้าวมาผสมกับกับน้ำท่วมที่ระบายลงมาจากแม่น้ำปราจีนลงในแม่น้ำบางปะกง ที่ปกติก็มีคุณภาพน้ำต่ำอยู่แล้ว ทำให้ผู้เลี้ยงปลากระชังได้รับผลกระทบ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะกรมชลประทานไม่ได้แจ้งเตือนก่อนจะเปิดประตูระบายน้ำ อย่างไรก็ตามคาดว่า หลังจากนี้สถานการณืก็จะคลีคลายลงภายใน 1 สัปดาห์ ” นายอนุพันธ์กล่าว

ที่มา : กรุงเทพธุรกิจ

ภาพ : คมชัดลึก